EFM104.5
CLUB FRIDAY WEBBOARD

จะต้องทนต่อไป หรือต้องปล่อยวาง

ความสัมพันธ์เริ่มต้นของเราคบกันแบบหลบซ่อน เพราะในตอนนั้นเรามีคนที่คบอยู่ก่อนแล้ว สุดท้ายเราเลิกกับคนที่คบปัจจุบัน แล้วตัดสินในเลือกคนนี้(ขอใช้นามสมมุติว่า "เอ") มาเป็นแฟนที่เปิดเผย ด้วยความรู้สึกที่รัก อยู่ด้วยแล้วมีความสุข ทั้งที่เราต่างกันทั้งความเป็นอยู่ สังคมและฐานะ มีคนเคยถามว่าจะอยู่ได้ยังไง เอ เงินเดือนน้อยจะมาช่วยอะไรเราได้ เพราะเรามีค่าใช้จ่ายเยอะ แต่ด้วยขณะนั้น เราทำงานมีรายได้เยอะสามารถช่วยตัวเองได้เลยไม่แคร์ เพราะไม่คิดว่าจะให้เขามาช่วยอะไร เรากับเอคบกันในฐานะแฟนที่เปิดเผยกันได้ไม่ถึงปี เอขอเราแต่งงาน เราก็ตอบตกลงแต่งทันที และให้เอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเรา โดยมีแม่เราอยู่ด้วยกัน เพราะเราอยู่กับแม่ 2คน ช่วงระหว่างปีแรกที่อยู่ด้วยกันเริ่มมีเรื่องทะเลาะกัน และทุกครั้งที่ทะเลาะเอจะบอกว่าจะย้ายออกไปทุกที มาวันนึงเราเจอภาวะโดนหุ้นส่วนทางธุรกิจโกง เป็นหนี้สิน ซึ่งเอต้องขายรถเขาเอามาช่วยพร้อมทั้งที่บ้านเราก็ต้องยื่นมือเข้ามาช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ เหตุการณ์ยิ่งไปกันใหญ๋คือเราท้องพอดี (อยู่กันครบปีพอดี) ช่วงที่เราท้องคือเราตกงาน ไม่มีรายได้ เป็นอย่างนี้ประมาณ 3 เดือน พอเข้าเดือนที่ 4 น้าสาวเราให้ไปช่วยที่ร้านโดยให้เงินเดือน ซึ่งเราก็ได้ตรงนี้มาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ ในระหว่างท้องก็มีเรื่องทะเลาะกันประจำ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่ ส่วนใหญ่จะเจอแต่คำพูดที่ค่อนข้างรุนแรงจากเอ เราก็ทน จะมาถึงช่วงที่เราท้องเดือนที่ 8 ทะเลาะกันรุนแรง จนเราเกือบแท้ง เอไม่เคยที่จะลดอารมณ์ตัวเอง เถึยงกลับทุกคำพูด เราเริ่มท้อ จนกระทั่งคลอด เอเริ่มกลับมาเป็นคนใจเย็น ช่วยเหลืองานบ้านทุกอย่าง ช่วยเลี้ยงลูก เราบ่นอะไรบอกให้ทำอะไรก็ทำ ไม่ชักสีหน้าไม่โมโห เป็นอย่างนี้ได้ 3 เดือนเท่านั้นแหล่ะ ก็เริ่มกลับมาเหมือนเดิม อารมณ์ร้อน บ่นอะไรไปก็ทะเลาะกัน จริงๆเราบ่นแต่เรื่องลูก เรื่องความสะอาด พอเข้าเดือนที่ 3 เราก็กลับไปทำงานเหมือนเดิม จ้างพี่เลี้ยงให้เลี้ยงลูกที่บ้าน ทุกอย่างหารครึ่ง แต่ในเรื่องอาหารการกินในบ้านค่าใช้จ่ายต่างๆในบ้าน เรากับแม่เป็นคนจ่ายตลอด เอช่วยเฉพาะเรื่องของลูก เช่นค่านม ค่าแพมเพิส เท่านั้น สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆของลูก ทางบ้านเราเป็นคนซื้อหามาให้ทั้งหมด เป็นอย่างนี้ตลอดจนกระทั่งตอนนี้ (ลูก 1 ขวบ 9 เดือน) สิ่งทีเ่ป็นปัญหาคือเรื่องแม่ กับเอ มักจะไม่ค่อยพอใจกัน เพราะแม่ไม่ชอบนิสัยส่วนตัวของเอ ที่สกปรก ทำอะไรช้า กลับบ้านบ้างไม่กลับบ้าง ใช้อารมณ์กับลูก ส่วนเอก็ไม่ชอบที่แม่ขี้บ่นโดยเฉพาะเรื่องการเลี้ยงลูก
จนกระทั่งมาถึงจุดที่แตกหัก ลูกงอแง เอทำลูกเจ็บ แม่เราว่าเอ เอขึ้นเสียงใส่แม่ และเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านในคืนนั้นเลย เราก็ขี้เกียจงอขี้เกียจคุยแล้ว เหนื่อยมานาน เพราะเราก็ทนกับอารมณ์ที่แปรปรวนของเอมาตลอดเช่นกัน กับคำพูดแรงๆที่หลุดออกจากปากเอ ไม่ว่าจะ เห็นงานสำคัญกว่าลูก ไม่รักลูก ระยะหลังมาเราไม่บ่นอะไรเลย เพราะทุกครั้งที่บ่นก็ไม่พอใจเรา จนล่าสุด เอด่าแม่เราว่าตอแหล สร้างภาพ ซึ่งไม่ใช่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวที่ด่า เราเริ่มรับไม่ได้แล้ว โกรธมากไม่รักไม่ว่า แต่อย่ามาด่าแม่กัน ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจะทนเช่นกัน เรื่องมันก็เลยถึงคุยกันเรื่องหย่า พอถึงตอนนี้ เอบอกว่าจะไม่ให้เงินเราสำหรับเลี้ยงลูกเลยสักบาท สุดท้ายผู้ชายก็แสดงความเห็นแก่ตัวมาจนได้ เราควรจะปล่อยวางมั้ย

GREENWAVE1065

aey

30 Mar 2016

Comment

GREENWAVE1065