EFM104.5
CLUB FRIDAY WEBBOARD

ความรัก_เสียสละ_หลอกลวง_รอคอย

สวัสดีครับ ผมชื่อนุเดช
ผมเป็นเกย์ครับ ครบกับแฟนมา เข้าปีที่สี่แล้ว (แฟนชื่อบอย หนึ่งธันวา หรือพี่บอย )ปัจจุบันแฟนและผม อยู่ห่างกันห่างกัน ปัจจุบันแฟนอายุ33 ผม 22
ผมขอเล่าตั้งแต่สมัยที่เราครบกันแรกๆ มาจากผมเล่นแอฟเกย์โรมีโอได้เจอพี่เค้า ให้เบอปกติ ไม่นึกว่าพี่เค้าจะโทรมาหาเราจริงๆ ตอนนั้นพี่เค้าทำงานที่สมุย และผมทำงานอยู่ที่พัทยา ณ โรงละครแห่งหนึ่งเป็นนักแสดง ตอนนั้นก้อครบผู้หญิงนะ ด้วยความเป็นเด็กและสับสน จนวันนึงพี่เค้าได้มาพัทยา ได้เจอพี่เค้า ได้คุย ได้มีสัมพันครั้งแรกด้วยกันตอนน้นที่เจอที่พัทยา อายุผม ประมาน 16 17 ปี ผมก้อเลิกจากแฟนผู้หญิงมาครบกับ พี่บอย เปนจุดเริ่มต้นชีวิตใหม่ผม ผมเลือกออกจากที่ทำงาน จากโรงเรียน ด้วยความรักจึงยอมทุกอย่าง ยอมไปกับเค้า แต่ผมก้อไม่ได้เรียนนะ ถึงจะหันมาเรียน กศน ก้อเหอะแต่ก้อสู้จนจบ เค้าตัดสินใจพาผมกลับบ้านไปหาแม่ และยาย แม่กับยายฝากฝั่งให้เค้าูแล แต่เค้าก้อไม่รู้หลอกว่าเราเปนอะไรกัน จนเราเดินออกมาจากครอบครัวห่างยาย ห่างแม่ ห่างญาติทุกคน เพื่ออยู่กับเค้า ทั้งชีวิตเราอุทิศให้เค้า อยู่เยี่ยงผัวเมียคู่เกย์ทั่วไป ยอมทุกย่างเชื่อทุกอย่างชี้นกเปนนกชี้ไม้เปนไม้ ตามใจพี่บอยทุกอย่าง จนวันนึงเพื่อนพี่บอย(พี่นน)เค้าแนะนำให้ลงมาทำงานที่สมุย เค้าจะเปิดร้านเช่าชุด เราสองคนจึงตัดสินใจลงสมุยกัน เริ่มสร้างอนาคตกันไม่กี่เดือน แต่แล้วก้อต้องเกิดเรื่องด้วยผลประโยชของเพื่อนพี่บอยเค้า และแฟนของเพื่อนพี่เค้า เกิดการขัดแย้งกัน (คนฟันคือแฟนพี่นน )ถึงขนาดเลือดตกยางออกกันเลยทีเดียวคือผมเอง ด้วยความเป็นห่วงกลัวแฟนเราจะโดนทำร้ายเราก้อปกป้อง ไม่อยากให้แฟนเราเปนอะไร วันนั้นก้อหัวแตกด้วยมีดสั้น ฟันที่หัวผมหลายแผลเลย เลือดเต็มพื้น เต็มบ้าน (บ้านเช่า) คู่กรณีหนี พี่บอยและพี่นน พาไปทำแผลเข้า คลีนิค หมดไป ก้อ9000กว่า ก้อถือว่าเยอะ เพราะไม่มีทุนอะไรที่มาสมุยกัน พอเรื่องเงียบ นน ก้อหาย พี่บอยก้อไม่มีงานทำ เราก้อไม่มีงาน ตัดสินใจ ขายทอง ที่อยู่ที่คอด้วยความสงสารแฟนเรา เพื่อตั้งตัวอีกครั้ง จึงย้ายออกจากบ้าน(บ้านเช่าของพี่นน) และมาอยู่กับพี่สุ เป็นพี่สาวคนนึงที่พี่บอยนับถือ สองคนผัวเมียแบกของย้ายห้องกัดฟันด้วยความยากลำบากมีก้อกิน ไม่มีก้ออดด้วยกัน ไม่มีตังสักบาทเปนหนี้ยืมสิน ดูแลกันจนแผลหาย อาการดีขึ้น พี่บอยได้เข้างานทำเป็นร้านนวดหรือสปาทั่วไป ในหาดเฉวงเกาะสมุย ระหว่างนี้ผมก้อไม่ได้ทิ้งเรื่องเรียน กลับบ้านมาสอบ จนตัวเองจบ มอต้น นำวุตินี้มาเรียนต่อที่เกาะสมุย ปวช 1 บันชี หางานรำเสริม ก้อมีความสุขทุกอย่างเริ่มดีขึ้นมีตังเก็บ แฮปปี้ทุกอย่างดีไม่มีเรื่องมือที่สาม ไม่มีเรื่องเที่ยวเรื่องเจ้าชู้ อาจจะมีบ้างเรื่องเวลาเราไม่ตรงกัน ด้วยความงองแงที่เรายังเด็ก ผ่านมาหนึ่งปี ปลายปี57ต้น58 พี่บอยตัดสินใจและปรึกษากันว่าเราพี่จะลงมาทำงาน ที่ กทม และจะให้นุเดช ไปเรียนที่ชลบุรี เราจะได้อยู่ใกล้กัน แต่ในใจผมแล้วผมไม่อยากห่างเลย ตลอดหนึ่งปีนี้ผมมีแต่เค้าคนเดียวไปไหนมาไหน มีกันตลอด จนผมต้องยอมด้วยความรักทั้งที่ใจไม่อยากห่างกันเลย ตัดสินใจย้ายที่เรียน ต่อ ปวช2 ที่ชลบุรีแถวสัตหีบแห่งหนึ่ง พี่เค้าทำงานที่ กทม โดยที่พี่เค้าไม่บอกว่าอยู่ส่วนไหนของ กทม เดือนแรก ก้อมาหาบ้าง แต่ไม่บ่อยนัก ไม่รู้ที่อยู่ ไม่รู้ที่ทำงาน เราเริ่มห่างกัน เริ่มงอน เริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น ด้วยความที่เราเด็ก ผ่านไปได้สองสามเดือน พี่เค้าทำงาน กทม ผมตอนนี้เรียนที่ชลบุรีเปนที่เรียบร้อยโดยพักอยู่กับป้า ก้อโทรหากัน คอลคุยกัน แต่มา ณ วันนึงที่โรงอาหารวิทยาลัย มีอิบล้อกปริสนามาบอกกับเราว่า .หนูเลิกโง่ได้แล้ว เลิกเปนควายได้แล้ว แฟนหนูไม่ได้มีหนูแค่คนเดียว เค้ามีกิ้กหลายคน ที่แต่หนูแหละที่ควาย . ความรู้สึกแรกตอนนั้น สั่น ทำไรไม่ถูกเรียนไม่รู้เรื่อง โทรถาม แต่ พี่เค้าก้อบอกว่าไม่มีอะไรด้วยความเชื่อใจจึงยอมรับ ไม่ซักถามให้ทะเลาะกัน จนช่วงปิดเทอมเราว่าเราจะไปหา แต่พี่เค้าไม่บอกที่อยู่ ที่ทำงาน พอมาหาเราที่ชลเริ่งเปลี่ยนบุคลิก เริ่มไม่ใส่กันเหมือนแต่ก่อน ทุกอย่างเปลี่ยนไปเรวมาก จนเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่พี่บอยคนเดิมที่อ่อนโยน และเป็นห่วงเราเสมอ ตอนนี้เค้าไม่ได้แคร๋เราเลย เราทะเลาะกันทุกวัน พี่บอยไม่เคยมีเวลาให้ โทรไปตัดสายทิ้ง โทรบอกไม่ว่าง ตลอดระยะเวลา สาม สี่เดือน เรารู้แล้วว่าตอนนี้มันเปลี่ยน เราทะเลาะกันใหญ่โตมาก พี่เค้าหนีเราปิดเครื่อง บอกเราว่าไป ทำงานเชียงราย และจะบินไป มาเลเซีย เราอยู่ชลบุรีทำอะไรไม่ได้สักอย่าง ร้องไห้ลูกเดียว โอดครวญโหยหาแต่ความรัก รอเค้าจะกลับมาเป็นเช่นเดิม ยอมให้เค้าด่า ยอมให้เค้าเหยียบความรู้สึกเพื่อให้เค้ากลับมาเป็นพี่บอยคนเดิมที่เราเคยรักกัน แต่ มันยากนัก ณ ตอนนี้ ด้วยความรักเนาะ ถึงขนาดบนบานสานกล่าว ถึงขนาดหมอดู แต่แล้ว เค้าไปมาเลเซีย 7 วันจริงๆเค้ามาหาเราด้วยความสิ้นเนื้อประดาตัว แต่เราไม่ตอกย้ำเค้านะ ให้กำลังใจเค้าเริ่มต้นกันใหม่ พี่เค้ากลับ กทม พร้อมทำงานที่ใหม่ บอกที่ทำงาน บอกที่พัก เค้าเริ่มเป็นเหมือนเดิม ดีขึ้น เริ่มเป็นพี่บอยคนเดิม แต่แล้ว ขอตัดเรื่องมาที่ผมคนเดียว ตอนนี้เราห่างกัน พี่บอยทำงาน เราเรียน ต่างคนต่างมีหน้าที่เราก้อคุยคอลกันทุกวัน จน มีเกม (เกย์) ได้รู้จักและคุยกับผมด้วยความที่เราเหงา ห่างแฟน เราได้ตัดสินใจครบและคุยกันกับเกม ผมตีตัวออกห่างพี่บอยแต่พี่บอยก้อไม่ได้เอะใจอะไร พี่เค้าทำงานหนักขึ้น ผ่อนรถให้เรา ส่วนผมตอนนี้ก้อเรียนดดยที่มีเกมอยู่ข้างๆ แต่เกมไม่รู้นะว่าผมมีพี่บอยอยู่อีกคน จนช่วงที่ผมต้องห่างกับเกม เพราะเกมเปิดเทอมเข้า กทม เพื่อไปเรียนแต่แล้วเรื่องมันเลวยิ่งกว่าคือ ผมต้องเจอเกมเป็นครั้งสุดท้าย เกมโดนแฟนเค้า(แฟนเกมชื่อไอซ)ซึ่งผมก้อไม่รู้ว่าเกมก้อมีแฟนอยู่แล้วตลอดเวลาที่ครบและอยู่ด้วยกัน เกมถูกแฟนเค้าทำร้ายร่างกายตายคาที่ ส่วนไอซแฟนเกมกระโดดตึกตายตาม ซึ่งมันช่วงที่มรสุมลงกลางอกผมมากๆ ถามว่ารักเกมไหม รักมาก รักที่เค้าดูแลเราทุกอย่างในขณะที่พี่บอยไม่มีเวลาให้ก้อมีเกมที่คอยดูแลเรา จนวันนี้ทุกอย่างเปิดเผย ทุกอย่างรุมผม ทุกอย่างเย็นชา เปนบทเรียนชิ้นสำคันที่ผมต้องจดจำไปจนตาย ผมตัดสินใจสารภาพต่อพี่บอย พี่ก้อให้อภัยและจับมือเริ่มตั้งต้นใหม่อีกครั้ง เรื่องเกมเงียบไป พี่บอยก้อเหมือนเดิมอีก ไม่มีเวลา ไม่ใส่ใจ แต่ระหว่างนี้เราก้อไปๆมาๆ หา กทม พี่บอยบ่อย พี่เค้าก้อบอกที่อยู่ ที่ทำงาน ก้อเปนปกติ จนกระทั่งวันนึง พี่นนขาว(ที่นนขาวเพราะว่าขับรถยนสีขาว) ได้เดินเข้ามาในชีวิตของนุเดช เค้าคอยให้กำลังในในเวลาที่เหนื่อย สนใจเวลาที่พี่บอยไม่สนใจ เราได้คุยกับพี่นนขาวมากขึ้นไปกินข้าวกันปกติ เปนพี่น้องกัน แต่แล้ว ความจริงก้อเปิดเผย เราได้รู้จักกับพี่นนแดง(ขับรถสีแดงเปนเพื่อนกับพี่นนขาว) ความจริงนี้เป็นความจริงในครั้งอดีตที่พี่บอย มา กทม ใหม่ๆในช่วงที่พี่บอยเปลี่ยนเปนคนละคน ในช่วงที่ทะเลาะกันมากขึ้น ต้นตอ ก้อมาจาก นนแดง เพราะนนแดงและพี่บอย เคยครบกัน เอิ่มมม คือแบบช้อคไปดิ55 คือมันครบอะ หลักฐาน รูป ทุกอย่างมันตรง เปิดเผยหมด ไปมาหาสู่กัน คือคิดในใจ คือพี่บอยมันบอกว่าทำงานแต่แท้แล้วแรกๆที่มันมา กทม ที่หายไปมันอยู่กับนนแดงมาโดยตลอดที่เรามาเรียนชลบุรีแรกๆ ที่มีเฟคบุคอินบล้อคปริศนาบอกเรามันเปนจริงทุกประการ ทั้งแชท ไลน รูป คำพูดทุกอย่างมันตรงไปจนเอ๋อเลย 55 ตัดสินใจกลับไปหาพี่บอยและถามว่าเปนยังไง สรุป พี่บอย ขอโทดและรับผิดทุกอย่าง เลิอกนุเดชไม่เลิกแน่นอน อะนะผู้ชายจับได้ขนาดนี้บอกรักเช้าเยน เชื่อเราทุกอย่างกันเลยทีเดียว ภายหลังมาพี่บอยก้อรู้เรื่องเรากับพี่นขาวคุยกันครบกันพี่บอยก้อนะ แสดงความเปนเจ้าของสุดพลังหวงกางสุดแรง ในใจแล้วคำตอบเราก้อคือ พี่บอยเราเลิกไม่ได้ ต่อมาพอเรื่องลงตัว พี่บอยตัดสินใจลงใต้ตั้งใจทำงานอีกครั้ง แต่ๆๆๆ อย่าเพิ่ง ความสัมพันผมกับนนขาว ยังไม่จบ ก้อคิดในใจ สงสารพี่นนขาว เค้าเหมือนเครื่องมือทดลองผม ผมก้อมีส่วนผิด ถามว่ารักไหม ก้อรักนะ แต่ อย่างว่าพี่บอยคือรักแรกจะเลิกยังไง มันก้อตัดไม่ขาด เอาแหละแย่ไปกว่านั้นพี่นนขาวลงสมุยจร้าา ในขณะที่พี่บอยลงสมุยเช่นกัน คือมันจะไปรบกันไหม จนอะเครเรื่องเงียบ ผมกับพี่บอย<br /><br />
กลับมาแฮปปี้ พี่นนก้อมีแฟนใหม่ แถมเรารู้จักอีก เปนรุ่นน้องที่เกาะสมุย ก้อเรื่องของเค้าเนาะ ทีนี้ เรื่องผมกับพี่บอยต่อระยะสองสามปีที่ห่างกันก้อเรื่องราวมากมายทั้งกิ้ก ทั้งความตาย ทั้งรัก โลภ โกด หลง โหยหา โอดโอย ฆ่าตัวตาย เข้า รพ หนีเรียน ประชดรัก คือสารพัดมาก และเหนื่อยกับมันมาก ยอมพี่บอยทุกกกกกกกกกกกอย่างที่เปนตัวเค้ามาตลอด ยอมหาเงิน ยอมขายทอง ยอมเสียของรัก เพื่อไม่ให้แฟนเราลำบาก ยอมเหนื่อยเพื่อแฟนสบาย สิ่งผิดมองเปนถูกสิ่งถูกกลับเปนผิด ปัจจุบัน จนผมตอนนี้เรียนจบ ปวช <br /><br />
3 แล้วพี่บอยทำงานสมุยมีแนวโน้มจะไปทำงาน ตปท อีก คือที่พิมวันนี้ที่เล่าวันนี้ผมรู้สึกว่าผมขาดเค้าไม่ได้อ่ะ พยยามอยู่กับตัวเอง ผมกับพี่บอยพี่บอยมีอะไรที่คล้ายกันมาก สถานะทางครอบครัวเหมือนกัน จากพ่อแม่มาตั้งแต่เด้กมาใช้ชีวิตเอง ผมอยากกลับไปใช้ชีวิตอยู่กับเค้าอีกครั้ง แต่ก้อถูกปัดปฏิเสธมาตลอด สาม สี่ปี มาเสมอทั้งๆที่ใจผมอยากใกล้ชิดเหมือนปีแรกๆที่รักกัน ช่วยกันทำงาน ช่วยกันแบ่งเบาภาระ ตอนนี้พี่เค้ากำลังจะจากผมไป ต่างประเทศอีกแล้ว ปล่อยผมอยู่คนเดียวเอวัง อะนะ ถามว่าตอนนี้เหนื่อยไหม เหนื่อยมากกับการใช้ชีวิตคนเดียว อยากมีคนดูแลและเปนที่ปรึกษาเวลาเหนื่อยและเหงา อยากให้พี่บอยกลับมาเปนเช่นเดิม เงินทองไม่ได้จำเปนอะไรเลย ขอแค่ช่วยกันเช่นเดิมเราก้อมีกินมีใช้ แล้ว ที่ผมทุกข์อยู่นี้คือ ผมต้องยอมพี่บอยไปอีกนานเท่าไหร่ ยอมอยู่คนเดียวแบบนี้อีกนานไหม เราต้องรอเค้ามีงานมีเงินที่ดีเหรอ เราถึงจะได้รักกัน ทุกวันนี้ผมก้อลำบากนะ ปากกัดตีนถีบส่งตัวเองเรียน สาม สี่ปีที่ผ่านมา แม่เสียชีวิต ครูเสียชีวิต ชีวิตนี้ผมก้อมีเค้าคนเดียวที่ผมรอคุยโทสับกันร้องไห้ทุกครั้งเศร้าทุกครั้งเสียน้ำตาทุกครั้งอ้อนวอนทุกครั้ง ขอเค้ากลับมาเปนเช่นเดิม ทุกวันนี้ก้อยังร้องไห้ตลอด ภาพเก่าๆลอยมาเสมอ เคยสันยากันว่าแก่เฒ่าไป ผมคงทิ้งเค้าไม่ลง เค้านับวันก้อแก่ลง เราเด็กก้อโตขึ้นเปนหนุ่มขึ้น เราสันยาว่าจะดูแลเค้าไม่ทิ้งเค้า เช็ดขี้เช็ดเยี่ยวดูแลกันเมื่อแก่ แต่ก้อไม่รู้ทำไม พี่บอยถึงอยากอยู่อยากใช้ชีวิตคนเดียว และปล่อยผม ไว้แบบนี้คนเดียวอีก เฮ้อออ <br /><br />
ขอบคุนนะครับ สำหรับที่ระบาย ในฟายเดย์นี้ อย่างน้อยความเหงาเราก้อยังผ่านความรู้สึกกลั่นเปนตัวอักษรมาในนี้ ขอบคุนครับ พี่อ้อย พี่ฉอด และคลับฟายเดย์ และหวังว่าพี่บอยเข้ามาอ่านในนี้ คงเข้าใจว่าผมรักพี่มากๆ ถึงแม้พี่จะผิด จะถูก จะทำอะไร นุเดช ยอมพี่เสมอขอแค่อย่างเดียวเรากลับมารักกันเช่นเดิม มาสร้างอนาคตครอบครัวกันนะ เพราะอนาคตที่ผมวาดไว้มีพี่เค้าเสมอทิ้งไม่ลงจริงๆ รอเช่นนี้ รอไปเรื่อยๆจนกว่าพี่จะกลับมาและพร้อมใช้ชีวิตร่วมกันนะครับ เหมือนของตายที่รอเค้ากลับมา แบบไม่มีเป้าหมายเลยชีวิตนี้ -- ฝันดีครับ

GREENWAVE1065

nudech

22 Feb 2016

Comment

GREENWAVE1065

nudech

22 Feb 2016
TT
GREENWAVE1065

nudech

22 Feb 2016
แต่ผมก่อไม่ได้ทิ้งการเรียนนะ
GREENWAVE1065