EFM104.5
Today Inspire
 
 
 
  • หนังเรื่องนี้เล่าเรื่องคน 2 คน อานเญส เวดาร์ และ JR ผู้ไม่เคยถอดแว่นดำให้ใครดู
  • หนังเรื่องนี้เป็นหนังในหมวดสารคดีที่ไม่น่าเบื่อเหมือนอย่างที่คิด
  • หนังเรื่องนี้อาจทำให้คุณน้ำตาซึม ถ้าคุณเป็นคำที่รักการถ่ายภาพ แม้กระทั้งการเซลฟี่หน้าตัวเอง
  • หนังเรื่องนี้คุณต้องรีบไปดูเพราะ มีรอบน้อยเหลือเกิน น่าเสียดาย

       เริ่มต้น 2018  ผมได้อ่านสิ่งที่หลายคนอยากทำผ่าน Status เฟสบุ๊ค ก็นึกย้อนถามตัวเองว่าแล้วเราล่ะ ? สิ่งที่อยากทำในปี 2018 คืออะไร ? คำตอบช่างดูริบหรี่เหลือเกิน….ผมใช้เวลาคิด จนเลิกคิด เพราะมันดูธรรมดาไป ไม่ได้สร้างสีสันใหม่ๆให้กับชีวิตเลย คิดเพียงแค่ว่า เดี๋ยวหาหนังดีๆดู แล้วค่อยคิดแล้วกัน แล้วผมก็เจอหนังเรื่องนี้ Face Places หนังฝรั่งเศส ฝีมือการกำกับของ อานเญส วาร์ดา ผู้กำกับฯ หญิงวัย 89 ปี เป็นคนทำหนังสตรีเพียงรายเดียวในขบวนการ “เฟรนช์ นิว เวฟ” ของฝรั่งเศส เพิ่งได้รับรางวัล “ออสการ์เกียรติยศ” ในงานกอฟเวอร์เนอร์ส อวอร์ดส์ เมื่อวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน ณ นครลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา
 
        "Faces Places ถ่ายภาพเธอไว้ ให้โลกจดจำ"   เจ้าของรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมประจำปี 2017 หนังจากหญิงวัยเก๋า อายุ 89 ปี และ เจอาร์ ช่างภาพศิลปินวัย 33 ที่ชักชวนออกเดินทางสู่ชนบทอันงดงามเพื่อพบผู้คนใหม่ๆ และเชื้อเชิญพวกเขาให้ร่วมสร้างงานศิลปะภาพถ่ายขนาดใหญ่ยักษ์ด้วยกัน ผ่านรถบรรทุกเล็กที่แปะรูปกล้องทั้งคัน หนังเรื่องนี้กวาดรางวัลจากหลายสถาบัน 
 
-  รางวัล Golden Eye Awards เทศกาลหนังเมืองคานส์ 2017
-  หนังสารคดียอดเยี่ยม LA Film Critics Association
-  หนังสารคดียอดเยี่ยม New York Film Critics Circle
-  ขวัญใจมหาชน เทศกาลหนังนานาชาติโตรอนโต
-  หนังสารคดียอดเยี่ยม Toronto Film Critics Association
-  หนังสารคดียอดเยี่ยม San Francisco Film Critics Circle
-  หนังสารคดียอดเยี่ยม Seattle Film Critics
-  รางวัล The Unforgettables ของ Cinema Eye Honors Awards
 
การออกเดินทางไปตามชนบทฝรั่งเศสของเวดาร์และเจอาร์ มีความหมายมาก เมื่อผ่านการลำดับภาพและตัดต่อ โดยใช้อารมณ์ความรู้สึกนำ เป็นหนังสารคดีที่มีบทและเป็นบทที่ดีมากๆ ภาพทุกภาพที่เกิดขึ้นในหนังมีความหมายและผมสามารถเล่าให้ฟังเป็นน้ำจิ้มก่อนไปดูได้โดยที่คุณไปดูเองก็ไม่รู้สึกถูกสปอยส์เลย หรือ ดู Trailer ได้เลยที่นี่
 
 
 
 
       เวดาร์ ใช้ความรู้สึกและมุมมองทางศิลปะที่ละเอียดอ่อนมีความเข้าใจผู้หญิง ผสมกับความแมนเซอร์ของเจอาร์ ศิลปินผู้บ้าระห่ำ เขาเป็นผู้สร้างศิลปะการติดภาพของผู้คนธรรมดาบนพื้นที่ที่คุณไม่คาดคิด จนกลายเป็นแรงขับเคลื่อนโลกในที่สุด ทั้งคู่ทำงานด้วยกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันตลอดทั้งเรื่อง

ทั้งสองพาเราไปเจอหญิงคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในชุมชมเหมืองเก่าเป็นคนสุดท้าย เวดาร์สะท้อนให้เราเห็นว่า มันยากเหลือเกินที่จะทิ้งความทรงจำที่เธอมีทั้งหมดไป เธอเลือกที่จะต่อสู้เพื่ออยู่ในบ้าน อยู่กับความทรงจำที่มีค่าของเธอ ภาพที่ปรากฏบนฝาผนังบ้านของเธอ เป็นภาพหน้าของเธอเองที่ถูกบรีฟโดยเวดาร์และถ่ายโดยเจอาร์ เมื่อเธอเดินออกจากประตูบ้านมาเห็นภาพ เธอแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ถ้าคุณไปดู คุณจะรู้ว่าภาพนี้มีความหมายกับเธอมากแค่ไหน
 
 
 
 
อีกภาพที่ผมอยากจะเล่าให้ฟัง คือ ภาพของเกษตรกรที่ทำไร่ กว่า 2,000 เอเคอร์ เพียงคนเดียว มันช่างเงียบเหงาและไร้เพื่อนร่วมงาน ชีวิตเขาอยู่บนรถเทรคเตอร์ที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีทุกด้าน ไม่ว่าจะไถ พรวนดิน ปลูก หรือ แม้กระทั่งการเก็บเกี่ยว  มีเขาเพียงคนเดียวในพื้นที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ ภาพที่เจอาร์ถ่ายบวกกับการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของเวดาร์ มันทำให้รู้ว่า ชีวิตของเขาช่างโดดเดี่ยวแต่ก็น่ายกย่องในเวลาเดียวกัน ช๊อตนี้แอบสะท้อนโลกในอนาคตด้วยว่า เทคโนโลยีอาจทำให้บางมุมของโลกเงียบเหงาเหลือเกิน
 
 
 
ภาพสุดท้ายที่อยากให้คุณเห็นก่อนไปดูหนัง ไปเจอกับภาพอีกหลายภาพ คือ ภาพของหญิงสาวผู้ทำงานในร้านกาแฟที่ไม่คิดว่าวันนึงหน้าของเธอจะเป็นที่จดจำของคนทั้งเมืองและกลายเป็นแลนด์มาร์กให้คนมาเซลฟี่ ดูเหมือนภาพธรรมดาแต่ถ้าคุณไปดูในหนัง คุณจะได้รับพลังงานดีๆจากคนธรรมดา  ....มันอิ่มเอมหัวใจอย่างบอกไม่ถูก
 
 
 
สุดท้ายผมตอบตัวเองได้ว่า จริง แล้ว ผมไม่ได้เข้าไปดูเขาถ่ายรูปและแปะรูปไปเรื่อยๆหรอก แต่ผมเขาไปดูเรื่องราวและแรงบันดาลใจดีๆ ที่ผมก็ไม่รู้ว่าจะไปหาได้จากที่ไหนในเวลาเพียง 90 นาทีของหนัง ในหนังเรื่องนี้ยังมีภาพเด็ดอีกมากมาย ที่ผมไม่ได้เลือกมาเล่าให้ฟัง เพราะภาพนอกจากนี้มันจะพีคไปเรื่อยๆ มีกระบวนการสร้างให้เป็นจริงที่ยากขึ้นเรื่อยๆ อยากให้คุณไปดูเอง นั่งดูเพลินๆปล่อยใจไป คุณอาจจะอยากกลับถ่ายภาพ หรือ นั่งดูรูปที่คุณเคยถ่ายมา แล้วอาจจจะคิดอยากเอามาแปะฝาผนังบ้านของคุณก็ได้ หรือ อาจจะเกิดแรงบันดาลใจไปเที่ยวฝรั่งเศสแบบที่ไม่ใช่แค่ไปดูหอไอเฟล ผมก็ว่าดี ส่วนผมหลังจากดูหนังเรื่องนี้ ก็ตัดสินใจเขียนบทความนี้เป็นบทความแรกในปี 2018 ผมว่ามันดูเท่ และ ผมเขียนจากแรงบันดาลใจจริงๆ อย่างน้อยผมก็ได้บันทึกว่า ผมได้ดูหนังดีๆเรื่องนึงและได้บอกต่อให้คนที่เข้ามาอ่านถึงตรงนี้ไปดูด้วย
 
อัพเดทรอบหนังและติดตามหนังสารคดีดีๆอีกมากมายได้ที่ www.facebook.com/DocumentaryClubTH
 
 
เรื่องโดย  พิชิตชัย  โพธิ์ศิริ (เบลล์) 
ภาพประกอบ 
leonardmaltin.com
cinemaclock.com
scriptmag.com
collider.com
RELATED Today Inspire
GREENWAVE1065