EFM104.5
GREEN JOURNEY
 
 
“ ยิ่งสูงยิ่งหนาว...เป็นวลีที่เมื่อก่อนผมว่า ผมเข้าใจความหมายของมันดีแล้วนะ 
แต่ตอนนี้ ผมเข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมาผมไม่ได้เข้าใจอย่างแท้จริงเลย....จนกระทั่งวันนี้ ”
 
 
 
             ผมตื่นมาบนที่นอนนุ่มๆที่เซอร์แมท เมืองน่ารักที่ผมอยากมาฝังตัวอยู่ที่นี่สักเดือน ที่นี่เป็นหมู่บ้านเล็กๆที่เดินถึงกันหมด ไม่มีรถที่ใช้น้ำมัน มีแต่รถคันเล็กๆที่ใช้พลังงานไฟฟ้า มีจักรยานที่ปั่นกันอย่างมีความสุข อากาศดีแบบอยากจะสูดเก็บเอาไว้ในร่างกายสัก 20 ปี  ที่นี่เป็นเมืองในฝัน มองไปทางไหนเหมือนอยู่ในหนังสือนิทานฝรั่ง บ้านไม้โบราณที่ล้อมรั้วด้วยแผ่นไม้ง่ายๆ ลำธารตัดผ่านหมู่บ้านไหลเป็นทางยาวส่งเสียงประกอบให้กับเมืองเงียบๆแห่งนี้ ดอกไม้ริมทางที่ขึ้นมาสลับสี มองแล้วเหมือนภาพวาดสีน้ำมันของศิลปินชั้นเอก บ้านไม้หลายหลังเรียงรายกันอยู่กลางหุบเขามีเมทเทอร์ฮอร์นเป็นพระเอกตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเด่น มีหลุมศพของนักปีนเขาที่ถูกฝั่งไว้ตามความตั้งใจของพวกเขา หลุมศพเหล่านี้ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนะครับ หลุมศพถูกปกคลุมด้วยดอกไม้หลากสี ดูเป็นอนุสรณ์แทนความคิดถึงของญาติๆที่จะมาหาพวกเขาในทุกๆปี
          
ผมอิจฉาชิวิตผู้โชคดีที่ได้มากับกรีนเวฟมากๆครับ ยอมรับเลยครับว่า ถ้าผมไม่ได้มาทำงาน ผมจะเดินเล่นอยู่ที่เซอร์แมททั้งวัน นั่งร้านกาแฟน่ารักๆสักร้าน แล้วผมก็จะไม่ทำอะไรเลย มองคนเดินไปเดินมา มองวิวจนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปเลย....ภาพตัดมาที่ความจริง ผมต้องรีบเดินพาทุกคนไปขึ้นกระเช้า ไปหาพระเอกของเราในวันนี้ที่อยู่ข้างบนนู้นนนนนครับ
 
 
 
 
 
 
 
 
             ผมรู้ว่าเรากำลังจะไปขึ้นกระเช้ากันในระดับความสูงที่ผมคิดว่าสูงที่สุดในชีวิตผมแล้ว ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งที่เขาเรียกกันว่า หลังคาของโลก....แมทเทอร์ฮอร์น ตั้งตระหง่านเป็นความสง่างามท่ามเทือกเขาแอลป์ พวกเราซื้อตั๋วขึ้นกระเช้าและค่อยๆทะยอยกันขึ้นกระเช้าขนาดใหญ่ที่บรรทุกคนได้ประมาณ 50 คน กระเช้าค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นไป ไต่ระดับความสูงไปเรื่อยๆ ใจผมเต้นแรงมาก เพราะเป็นคนกลัวความสูงในระดับมากถึงมากที่สุด แต่ต้องเก็บอาการเอาไว้เพราะกลัวคุณผู้ฟังและดีเจพี่เป้จะกลัวไปด้วย อาการของทุกคนแฮปปี้ดื่มด่ำกับวิวรอบข้างข้างอย่างชิวมากๆ กระเช้าสูงขึ้นเรื่อยๆ ผมหยิบยาดมมาดม กระเช้าก็วูบลงทันทีตามแรงโน้มถ่วงของโลก เหตุจากสายพานที่หย่อนเอาไว้สร้างความเสียวเล็กน้อย ผมกรี๊ดในใจดังมาก รีบคว้าราวที่อยู่ในกระเช้าอย่างนิ่งที่สุด ประคองยาดมเอาไว้และมองออกไปที่กลุ่มนั่งเล่นสกีที่ขึ้นมาด้วยกัน พวกเขาดูมีความสุขมากที่จะได้ขึ้นไปผจญภัยข้างบนนั้น  ทุกคนยังดูวัยรุ่นกันอยู่เลย ดีจังเลยครับที่คนเหล่านี้ได้ใช้ชีวิตสุดคุ้มและยังเหลือเวลาอีกมากที่จะได้ท่องโลกใบนี้ ....และใช่ครับผมพยายามไม่คิดถึงเรื่องความสูงอยู่....วิวรอบตัวผมสวยมาก สวยจนบรรยายไม่ถูก กลัวก็กลัว วิวหลังคาโลกมันเป็นแบบนี้นี่เอง ถ้าใครถามว่าสวรรค์บนดินเป็นยังไง ผมว่ามันคล้ายที่นี่นะครับ สวย สงบ และ ยิ่งใหญ่
 
 
 
 
ยิ่งสูง....ยิ่งเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็น
ยิ่งสูง...ยิ่งรู้สึกตัวเล็กนิดเดียว...แล้วจะคิดแบกโลกนี้ไว้ทำไม
ยิ่งสูง....ยิ่งคิดได้

เทือกเขาแอลป์ ไม่ได้มอบแต่ความสวยงามให้กับเรา แต่สอนเราให้เรียนรู้บ้างอย่างด้วย
ผมเรียนรู้ว่า การได้มาอยู่ในจุดที่สูงขนาดนี้ ถ้าไม่มีเพื่อนร่วมทางเลยมันคงเหงาน่าดู มองออกไปรอบตัวถึงจะสวยแค่ไหนก็คงไม่อุ่นใจแบบนี้ ผมดีใจนะครับที่ได้ร่วมเดินทางมากับผู้โชคดีและดีเจพี่เป้ในครั้งนี้  
“  ยิ่งสูงยิ่งหนาวสำหรับผม ผมขอมีเพื่อนร่วมทางดีกว่า ขึ้นไปอยู่สูงๆแต่ไม่มีใครอยู่ข้าง  มันดูเหงาเกินไป ”
 
 
 
 
 
ดีเจพี่เป้   :  “ กรีนทริปครั้งนี้ชิลจริงๆ บรรยากาศสบายๆ ความรู้สึกเหมือนได้ดื่มด่ำ เหมาะกับสวิตเซอร์แลนด์จริงๆ เพราะการมองไปถึงจุดไหนสักจุดหนึ่ง เราจะแบบไม่ได้มองผ่านๆ เราจะมองแบบกวาดตาแล้วค่อยๆดู ธรรมชาติเหมาะกับคำว่าดื่มด่ำ และ ทริปนี้เหมาะกับคำว่าดื่มด่ำ สังเกตเห็นทุกคนจะสโลว์ไลฟ์อย่างอัตโนมัติ  เราทำอะไรมันจะช้าลง เพราะเราอยากจะมองอย่างเต็มตา ให้มันสะใจ ”
 
 
 
 
ระยะทางที่ห่างไกลขวางกั้นเรากับสวิต์เซอร์แลนด์เอาไว้  แต่กั้นความทรงจำของเราไม่ได้ . ....แล้วพบกันครับ


รื่องโดย
พิชิตชัย โพธิ์ศิริ (เบลล์)
Author, Co-Producer
ผู้หลงใหลในการไปเดินเจเจทั้งๆที่ไม่ได้ไปซื้ออะไร
 
RELATED GREEN JOURNEY
GREENWAVE1065