CLUB FRIDAY WEBBOARD
กลับหน้าหลัก
รักคนใหม่แต่สงสารคนเก่า

Fah

สวัสดีค่ะ ชื่อฟ้า เป็นคนเชียงใหม่ ทำงานฟรีแลนช์ เกี่ยวกับการแปลเอกสารทำงานบนโลกอินเตอร์ทุกๆวันเกือบทุกชั่วโมง และแล้วความรักที่เจ็บซ้ำก็เริ่มต้นขึ้นค่ะ จากอาชีพแล้วเวลาว่างจะมีเยอะเผอิญวันนั้นเปิดเฟสมาแล้วมีเพื่อนในเฟสส่งเกม The Empire War Z มาให้แล้วฟ้าเลยลองเข้าไปโหลดมาเล่นดูและในเกมจะสร้างเป็นกิลต่างๆ และก็มีอยู่กิลหนึ่งที่เชิญฟ้าเช้าร่วมก็เลยตอบรับคำเชิญไปและในกิลนี้จะมีฟ้าเป็นแค่ผู้หญิงแค่คนเดียวค่ะ แต่ฟ้าใช้รูปโปรไฟล์เป็นตัวการ์ตูนผู้ชายค่ะ พอเล่นไปสักพักหัวหน้ากิลก็บอกว่าให้เปลี่ยนรูปโปรเป็นรูปของตัวเองกล้าหรือป่าว ก็เหมือนการท้าทายอ่ะค่ะเพราะทุกคนในเกมคงสงสัยว่ารูปของฟ้าเป็นการ์ตูนผู้ชายแต่ชื่อ ฟ้า ก็เลยเอาลงทุกคนตกใจมากไม่คิดว่าฟ้าเป็นผู้หญิงและก็มีพี่อยู่คนหนึ่งก็จะแซวหยอกล้อเล่นตลอดและทุกคนเปิดตัวว่าโสดหมดแต่มีพี่คนนี้ชื่อ ว่า พี่เล็ก ก็บอกว่ามีครอบครัวแต่เลิกกันไปตั้งนานล่ะแต่ไม่ได้คบใครตอนนี้ และในกลุ่มก็จะสร้างกลุ่มไลน์เฉพาะคนในเกมก็แอดเข้ากลุ่มกันทุกคนก็มีไรก็จะแจ้งกันในไลน์กลุ่มเกี่ยวกับเกมว่าใครโดนตีเมืองบ้าง ไปตีเมืองไหนบ้างอะไรประมาณนี้ แต่พี่เล็กก็จะแอดไลน์ส่วนตัวมาตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมาก เพราะคิดไว้ว่ายังไม่พร้อมที่จะมีใครและก็อยู่คนเดียวมาได้ 5-6 ปี คงไม่หวั่นไหวอะไร หลังจากนั้นพี่เล็กก็จะทักมาตลอด ตอนเช้าก็จะมาทักทายตอนเเรกๆก็จะถามว่าเข้าไปในเกมบ้างไหม และก็จะมาถามเรื่องส่วนตัวฟ้าบ้าง เช่น เป็นคนจังหวัดอะไร ทำงานอะไร อายุเท่าไหร่ มีแฟนหรือยัง อะไรประมาณนี้ เราก็แลกเปลี่ยนกันพี่เล็กเป็นคนราชบุรี แต่ทำงานที่สมุทรสาคร เป็นคนขับรถส่งสินค้าให้กับโรงงานหนึ่ง จากการพูดกันทุกวันผ่านไลน์ประมาณ 3-4 เดือน ก็จะมีความเป็นห่วงความหวานก็เพิ่มขึ้นทุกวันแต่พี่เล็กเองก็ไม่ได้แสดงออกอะไรมากแต่จะมาแบบค่อยๆให้ซีมซับความรู้สึกดีๆต่อกัน พอประมาณปลายเดือน กันยา 58 พี่เล็กก็ถามว่ามีโอกาสมาแถว ๆ กทม.ไหม ฟ้าก็เลยว่าถามว่าทำไมเหรอค่ะ พี่เค้าก็บอกว่า ถ้ามีโอกาสมาพี่จะพาไปเที่ยวไงก็ไหนๆรู้จักกันมานานล่ะ ฟ้าก็เลยถามกลับเชิงหยอกว่า ถ้าไปเที่ยวราชบุรีล่ะ พาไปทัวร์ได้ป่ะ เพราะฟ้าไม่เคยไป พี่เค้าบอกได้สิ มีที่เที่ยวเยอะ แค่เลี้ยงข้าวพี่เป็นค่าพาเที่ยวก็พอล่ะ เราโอเคไหม ฟ้าเลยตอบว่า โอสิ แค่ข้าวเองสบายมาก ชีวิตประจำวันก็ผ่านไปแบบนี้ทุกวันคือ ตื่นมาไลน์เค้าก็จะเด้งมาและก็คุยผ่านไลน์ทุกวันไม่เคยพูดคุยไม่เคยได้ยินเสียงไม่เคยเจอหน้า ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงไว้ใจพี่เค้าก็ไม่รู้เหมือนกัน และตอนต้นเดือน ตุลา 58 เหมือนพรหมลิขิตที่กำหนดให้เรารู้ว่าเราต้องได้เจอกันแล้วล่ะมันคงถึงเวลาแล้วจริงๆ ตอนเช้าพี่ก็ทักมาเป็นปกติ ฟ้าก็บอกว่า พี่เล็กนู๋จะได้ลงไปอบรมที่ กทม. 2 อาทิตย์น่ะ พี่เล็กเค้าดีใจมาก(สังเกตจากรูปสติ๊กเกอร์ที่เค้าส่งมา) พี่เล็กก็บอกว่าแล้วอบรมทุกวันเลนไหมมีหยุดหรึอป่าว ฟ้าก็บอกว่าหยูดวันอาทิตย์ค่ะพี่เล็กก็บอกว่าดีเลยอยากไปเที่ยวไหมล่ะเดี่ยวพี่ไปรับก็ได้น่ะที่โรงแรมเลย ฟ้าเลยบอกว่า เดี๋ยวนู๋ดูก่อนนน่ะ ไปถึงที่นั่นค่อยว่ากัน พี่ก็ตกลง และวันที่เดินทางไปกทม.ก็มาถึงเราก็ติดต่อกันตลอด มีวันหนึ่ง 2 วันก่อนวันทีี่ฟ้าจะหยุดก็คุยกะพี่เค้าตอนกลางคืนในห้องพัก พี่เค้าก็ถามถึงว่าตอนนี้โสดจริงๆ เหรอ ฟ้าก็งง เลยตอบว่า ค่ะโสดจริง ๆ แล้วพี่ก็ถามฟ้ามาว่า แล้วพี่ขอถามหน่อยได้ไหมว่าทำไมถึงเลิกกัน ฟ้าก็อึ้งไปสักพัก ฟ้าเลยตอบว่า ที่เลิกกันก็เพราะเค้ามีคนใหม่แต่คนใหม่ที่เค้าคบก็คือเพื่อนสนิทของฟ้าเอง ก็เลยเลิกค่ะ พี่เล็กก็บอกว่าพี่ขอโทษน่ะที่ถาม พี่ไม่น่าถามเลยเนอะ ถึงว่าทำไมนู๋ถึงอยู่คนเดียวมานานได้ขนาดนี้ ฟ้าเลยถามกลับว่า แล้วพี่เล็กล่ะไม่มีเลยเหรอค่ะ โสดจริงเหรอ เพราะผู้ชายไม่น่าจะโสดได้นานน่ะ พี่เค้าก็ตอบว่า พี่น่ะเหรอ ก็มีดูไว้อยู่น่ะ คุยผ่านไลน์มาได้สักพักล่ะ แต่เค้าคนนั้นยังไม่ยอมเปืดใจ พี่รอเค้าเปิดใจอยู่น่ะ ฟ้าก็อึ้งแต่ไม่ได้คิดว่าจะเป็นฟ้า ก็เลยตอบไปว่า อืม อีกหน่อยก็คงเปิดใจอีกแหละเนอะ พี่ว่าไหม พี่ก็ตอบว่า พี่ก็หวังแบบนั้นแหละ พี่เค้าเลยเปลี่ยนเรื่องแล้ว นู๋จะให้พี่พาไปเที่ยวไหม ฟ้าเลยตอบว่า อ้าว พี่ว่างเหรอ ถ้าว่างจะพาไปเที่ยวจริง ๆ น่ะ พี่เค้าก็ตอบมาว่า จริงสิ ให้พี่ไปรับเลยรนึป่าวล่ะ ฟ้าเกรงใจ ก็เลยตอบว่า แล้วฟ้าจะนั่งรถไปที่สมุทรสาครฟ้าจะต่อรถไปยังไง จะได้ไม่เสียเวลาเจอกันครึ่งทางก็ได้ ก็นัดกันและพี่เค้าก็บอกเราว่านั่งอะไรยังไงทุกอย่าง และพี่เค้าก็ขอเบอร์ฟ้าไป พอตอนเช้าเวลา 05.00 น. ฟ้าก็ขึ้นรถไปที่ตลาดมหาชัยที่สมุทรสาคร พี่เค้าก็ไลน์มาถามว่าอยู่ไหนล่ะ ถึงไหนแล้ว ฟ้าก็เลยบอกว่า อ้าว เอาเบอร์ไปนิไม่คิดจะโทรมาเลยเหรอ หรือว่าตอนเจอกันจะคุยผ่านไลน์ไหม พี่เค้าก็หัวเราะ บอกว่าโทรจิ แต่ขอเวลาทำใจนิดนึง รู้สึกตื่นเต้นยังไงไม่รู้ ฟ้าก็หัวเราะ และแล้วพี่เค้าก็โทรมา ฟ้าก็รับ พี่เค้าแนะนำเลย นี้พี่เล็กเองน่ะ ฟ้าก็รู้สึกเขินยังไงไม่รู้ค่ะ ได้แต่อืม พูดไม่ออกเลย พี่เค้าก็เลยบอกว่าถ่ายรูปส่งผ่านไลน์มาเป็นระยะๆน่ะ พี่ได้รู้ว่า นู๋ถึงไหนแล้ว ก็วางสายไปแต่ก็ถ่ายรูปให้พี่เค้าตลอด พอถึงปากทางเข้าที่ตลาดมหาชัยตรงข้ามจะเป็นที่ว่าการอำเภอ พี่เค้าก็บอกว่า ถึงแล้วนี่ลงแล้วข้ามาอยู่รอตรงฝั่งตรงข้ามเลยรถมันติดมากทางขาเข้าน่ะ ฟ้าก็เลยลงและเดินไปอยู่ทางฝั่งตรงข้ามและบอกพี่เค้าว่า นู๋ใส่เสื้อกล้ามสีแดงน่ะ พอพี่เค้าเห็นก็โทรหาฟ้าบอกว่ารถพี่คันนี้น่ะพี่เห็นนู๋ล่ะ พี่เค้าก็พาเราไปเที่ยวที่หาดจ้าวสำราญ เพชรบุรี และที่นั่นเราก็นั่งพูดคุยกัน 1 วันเต็มๆ ระหว่างทางที่นั่งมากับพี่เค้า ฟ้ารู้สึกเขินๆไม่กล้ามองหน้าเค้า เพราะว่ารู้สึกอายๆ บอกไม่ถูกเลยค่ะ พี่เค้าก็เหมือนกันและใครจะรู้ว่าวันนั้น วันที่ 18/10/58 จะเป็นวันเริ่มต้นของความรักและการผูกมัดจากเค้า วันนั้นก็คุยกันถูกคอทุกอย่างเหมือนลงตัวเหมือนมาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายของเราสองคน วันนั้นดื่มไหมก็ดื่มค่ะ แต่ไม่หนักมาก ขากลับเป็นวันอาทิตย์รถเข้า กทม. จะเยอะและติดมากออกจาก เพชรบุรีมา 15..00 น. แต่อยู่บนถนนที่สมุทรสาคร 21.00 น.ยังไม่ขยับไปไหนเลย พี่เค้าก็บอกว่า นู๋หาที่พักก่อนไหม อีกนานกว่าจะถึงตอนเช้าค่อยกลับไหม กลับตอนนี้นู๋และพี่ต่างคนต่างไม่ได้พักเลยน่ะ ในตอนนั้นฟ้าคิดอะไรก็ไม่รู้ เพราะเชื่อคำพูดของพี่เค้าด้วยคำที่ว่า พี่นอนข้างล่างเตียงก็ได้ นู๋นอนบนเตียงเลย ไว้ใจพี่ได้ พี่ไม่ทำอะไรให้นู๋เสียหายแน่นอน ฟ้าเลยตกลง เพราะมันดึกมากแล้วจริง ๆ แต่พอมาถึงที่พักต่างคนต่างอาบน้ำ แล้วจะเข้านอนเรานอนบนเตียงแต่พอสักพักพี่เค้าก็มานอนข้างๆ ฟ้าก็ตกใจเราก็ใจดีสู้ คิดว่าคงไม่มีอะไรหรอกแต่แหละแล้วมันก็เกิดขึ้นจนได้พี่เค้าขืนใจฟ้าจนได้และพอประมาณ ตี 3 พี่ก็ไปส่งเราที่โรงแรมใน กทม. แต่ฟ้าไม่คุยไม่มองหน้าพี่เค้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว ตอนเช้าก่อนเราจะออกไปอบรม พี่เล็กก็โทรมา บอกว่า พี่ขอโทษและพี่จริงใจกับนู๋จริงๆ พี่ไม่ได้คิดที่จะมีอะไรกะนู๋และจะทิ้งนู๋น่ะ ยกโทษให้พี่น่ะ ตอนนี้พี่ขอให้นู๋ยกโทษให้พี่จะด่าจะว่ายังไงก็ได้ แต่อย่าเงียบได้ไหม เค้าก็จะไลน์มาทั้งวันน่ะค่ะขอโทษตลอดทั้งวันแต่ฟ้าไม่ได้ตอบกลับแค่อ่านเฉยๆ จนฟ้าเริ่มใจอ่อน ก็เลยเริ่มคุยและตกลงคบกัน และพี่เค้าก็โทรมาแบบสม่ำเสมอเวลานั้นมีความสุขมากเลยค่ะไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่แล้ววันหนึ่งความจริงก็ปรากฏว่า เค้ามีครอบครัวและแยกกันอยู่จริง แต่ไม่ได้เลิกกัน วันนั้นจำได้เลยว่าพูดอะไรไม่ออก อึ้ง เข่าทรุด น้ำตาไหลพราก มืดแปดด้านไม่รู้จะไปยังไง แต่พี่เค้าพยายามบอกให้เรารอเพราะกำลังจะเลิกกันไม่ได้เจออะไรกันแล้วที่กลับบ้านเพราะว่ากลับไปหาลูกเฉยๆ ถ้านู๋ไๆม่เชื่อนู๋ลงมาหาพี่เลย พี่จะพาไปหาแม่ไปหาพ่อ เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่า พี่ไม่ได้หลอกนู๋ พี่จริงจังกับนู๋ จริงๆ เราก็ไป และทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมดเรากลับมามั่นใจอีกครั้ง และก็คบกันมาถึงทุกวันนี้และไปๆมาๆหากันอย่างนี้ตลอด และพอช่วงก่อนสงกรานต์ที่ผ่านมา ฟ้าก็ลงไปอีกครั้ง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นวันที่เจ็บปวดมากที่สุด คือ วันที่ไปถึงก็พาเที่ยววัดท่าไม้ พาไปเที่ยวหาดจ้าวสำราญ กะหลานชายและหลานสะใภ้และเพื่อนกับครอบครัวเค้าด้วย มีความสุขค่ะ ทุกคนดูแลเทคแคร์ฟ้าเป็นอย่างดี วันที่จะกลับคือ 11/04/59 ช่วงเย็นพี่เค้ากำลังไปส่งฟ้าที่ ดอนเมืองเพื่อกลับเชียงใหม่ และแล้วก็มีสายเข้าพี่เค้าก็รับและได้ยินพี่เค้าว่า แล้วมันไปไหนล่ะ, ไม่ได้โทร, แค่คุยไลน์ ฟ้าถึงกับเงียบและอึ้ง หมายถึงใครวะคิดในใจ แล้วพอพี่เค้าวางสาย พี่เค้าก็บอกว่า ไอ้โบ(แฟนเก่า) หนีออกจากบ้านไม่มีใครติดต่อได้ ฟ้าเลยถามว่า แล้วทำไมอ่ะ ถ้าเค้าไม่กลับมาล่ะ พี่จะตามหาไหม พี่เค้าก็ตอบว่า ถ้าไม่กลับมาสิดี พี่จะไปขอนู๋รับนู๋จากเชียงใหม่มาเลย มาอยู่กับพี่เลย พี่ไม่อยากให้นู๋ห่างจากพี่อีกแล้ว ฟังแล้วใจชื่นไหม ก็ดีใจแต่ในใจยังสงสัย มันคืออะไร ทำไมถึงแบบครึ่งๆกลางๆยังไงไม่รู้ และพอก่อนขึ้นเครื่องก็ วิดีโอ คอล มาหาคุยกันอยู่แต่ก็มีสายเข้ามาตลอด ฟ้าเลยรู้สึกโกรธว่ามันคืออะไร เริ่มที่จะค้นหาความจริงว่ามันคืออะไรกันแน่ พอลงเครื่องที่เชียงใหม่ ฟ้าโทรไปพี่เค้าบอกว่าขอเคลียร์กับทางบ้านก่อน และหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยจนกระทั่งฟ้าถึงบ้านและนั่งร้องไห้อยู่ในห้องพี่เค้าก็โทรมาบอกว่า หลังสงกรานต์ไอ้โบ มันจะมาอยู่กับพี่น่ะ ฟ้ารู้สึกแบบใจจะขาด เจ็บปวดมาก ทรมาน มีแต่คำถามว่าทำไม เกิดอะไร ไหนบอกว่าไม่กลับมาอยู่ด้วยกันแน่นอน ฟ้าก็ถามด้วยอารมณ์ที่โกรธ โมโห เสียใจ ผิดหวัง เจ็บปวด ทรมาน พี่เค้าบอกว่า มันกำลังลำบากแต่มั่นใจเลยพี่ไม่มีวันแตะต้องมันแน่ ๆ แล้วรอพี่อีกหน่อย พี่เลิกกับมันแน่แต่ตอนนี้พี่ยังปล่อยมันไม่ได้มันกำลังลำบากอยู่ และหลังจากนั้นมาคุยกันตลอดไหมคุยค่ะแต่บางวันก็ดีบางวันก็เสียใจ จะเดินออกไปก็ไม่ได้เพราะ ฟ้ากำลังท้องกับพี่เค้า และพี่เค้าและครอบครัวก็รู้ว่าฟ้าท้อง และพี่เค้ารับผิดชอบทุกอย่างไม่ทิ้งแน่นอนโดยที่แม่ของพี่เค้าก็รับปาก แต่ตอนนี้มันทรมานค่ะ ฟ้ามีเวลาคุยกันก็ตอนทำงานและหลังเลิกงานฟ้าไม่มีโอกาสที่จะได้คุยก็ทะเลาะกันมาเกือบทุกวัน จนวันนึงฟ้าตัดสินใจที่ทำบางอย่างให้แฟนเก่าของเค้ารึป่าว ฟ้าไม่รู้เลย ฟ้าเลยสร้างเฟสขึ้นมาใหม่และเข้าไปส่งข้อความทางเชท ว่า ทำไมมาสร้างปัญหามาเป็นภาระคนอื่นอีกทำไม ในเมื่ออยู่คนเดียวมาตั้งนานแล้วจะกลับมาอีกทำไม แฟนเก่าพี่เค้า ก็ตอบกลับมาหลังจาก 2-3 วัน ว่า ถามว่าเราเป็นใคร แน่จริงก็ออกมาเจอสิ ต้องการอะไร อีกวันนึง ฟ้าก็ตอบกลับว่า ลองถามคนข้าง ๆ ดูสิว่าเราเป็นใคร พอตกเย็นพี่เค้าก็บอกว่า มันรู้เรื่องของเราล่ะ พี่ก็บอกมันว่าใช่ พี่มีอีกคน พี่รักนู๋ ถ้ามันจะอยู่ก็อยู่ ถ้าทนไม่ได้ก็ออกไป แต่ผลออกมา คือ แฟนเก่าเค้ายังอยู่และก็คบเราอยู่เหมือนเดิมทุกวัน จะก้าวก็ก้าวไม่ออก จะเดินทางไหนก็ไปไม่ถูก เหมือนแบบใจสลายไม่รู้จะทำยังไงดี ไหนจะลูกในท้องฟ้าอีก คือไม่รู้จะเดินไปทางไหน ร้องไห้ทุกวันทุกคืน กินอะไรก็ไม่ลง คิดอยู่นั้น มีแต่คำถามว่า จะเลิกกับเค้าดีไหม แล้วลูกล่ะ ถ้าพ่อแม่เรารู้ล่ะ เค้าจะเสียใจขนาดไหน ถึงขั้นคิดฆ่าตัวตายเพื่อจบปัญหา แต่ก็ทำไม่ได้ ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงระยะเวลามาปีนึง มันคืออะไรเหรอ ฟ้าควรทำยังไงค่ะ พี่อ้อย พี่ฉอดค่ะ ถ้าได้อ่านเรื่องราวนี้แล้ว ช่วยให้คำแนะนำหน่อยได้ไหม ฟ้าไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ
Comment

บราวเซอร์ของคุณไม่รองรับ

กรุณาอัพเกรดหรือดาว์นโหลด

 
SAFARI

DOWNLOAD

 
CHROME

DOWNLOAD

 
FIREFOX

DOWNLOAD

INERNET
EXPLORER

DOWNLOAD