CLUB FRIDAY WEBBOARD
กลับหน้าหลัก
ลืมว่าเคยเป็นแฟนกัน ลืมจริงๆเลย

AuTTy

สวัสดีครับ พี่อ้อยพี่ฉอดและเพื่อนๆทุกคน
คือ เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีเพื่อนผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง รู้จักกันตอนปี1 ต่างคณะกัน รู้จักกันเพราะมาทำกิจกรรมช่วยมหาลัยด้วยกัน เจอกันทุกวัน ทีแรกไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่ด้วยความสนิท หยอกล้อกัน แกล้งกันบ่อยมาก จนผมหลงรักเธอไปตอนไหนก็ไม่รู้ ในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิทกัน จะให้บอกกันง่ายๆได้ยังไงหละ ผมก็ไ้แต่เฝ้ามอง หยอกล้อเธอในความเป็นเพื่อน

จนวันแรกของปิดเทอมปี3 ผมเพิ่งมารู้ว่าบ้านเราห่างกันแค่3ซอย ผมก็ขี่รถไปบ้านเธอ คุยกันปกติ หลังจากวันนั้นผมก็ไปบ้านเธอทุกวัน ช่วยงานบ้านทุกอย่าง ขนาดว่าไม่มีอะไรให้ทำก็ยังไป สนิทกับครอบครัวธอทุกคน จนวันหนึ่ง ผมรวบรวมความกล้า ตอนนั้นบอกเลยว่าหัวใจชนะสมอง บอกชอบเธอไป แล้วรีบขี่รถกลับบ้านทันที จะนอนให้หลับก็ไม่หลับ นอนคิดทั้งคืน จนตอนเช้าเธอทักแชทมา ทำใจอยู่นานกว่าจะเข้าไปอ่าน เธอบอกว่าเราก็คิดอย่างนั้นกับนาย ผมดีใจมาก พมบอดเธอไปว่า "งั้น เรามาเป็นแฟนกันนะ" เธอตอบตกลง ผมนี่รีบไปบ้านเธอเลย ทุกอย่างเป็นดั่งฝัน ตั้งสถาคบในเฟส เอาให้ทุกคนรู้ไปเลย

เป็นที่ฮือฮามาก เพื่อนผม รุ่นพี่ รุ่นน้อง ต่างถามผมมากมาย ผมก็พูดอะไรไม่ถูก เราเจอกันทุกวัน ไปไหนด้วยกันตลอด ไปซื้อของกัน ผลัดกับไปช่วยงาน เรียกได้ว่าเป็นช่วงที่แฮปปี้ที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ จนวันหนึ่ง ผมตื่อนมาตอนเช้า เพื่อนทักมาว่าตั้งคบในเฟสหายไปไหน ผมเปิดมาดูก็ไม่มี เลยทักไปถาม คุยกันนานมาก เค้าบอกว่าเค้ายังไม่พร้อม ด้วยตัวผมเข้าใจอะไรง่าย ถึงเสียใจก็จะไม่ยัดเยียด เราจบกัน แน่นอนว่าเสียรักแรกไปเป็นใครก็ทำใจลำบาก เปิดทีวีขึ้นมาเห็นภูเก็ต เอาหละสิครับ หยิบของใส่กระเป๋า ขี่รถ2ล้อออกจากสงขลาไปภูเก็ตตั้งแต่เช้าเลย
ขี่ไปร้องไป ข้ามไปหลายจังหวัด คิดนู่นคิดนี่ไป รู้ตัวอีกทีก็เข้าภูเก็ตแล้ว

ขี่ไปที่หาดอะไรซักอย่าง จอดรถ เข้าร้านค้าไปซื้อเบียร์ของนอกมาก จำได้ว่าแพงมาก เดินไปตามริมหาด คิดอะไรไม่ออกเลย ความรู้สึกตอนนั้นกินเบียร์ไม่ลงจริงๆ โยนทิ้งลงทะเลไป หาที่มืดๆริมหาด ตะโกนออกไปสุดเสียง น้ำตาไหนเต็มหน้า หลังจากขั้นก็ขึ้นรถไป ขี่วนรอบเกาะจนครบ คิดว่าดีขึ้นแล้ว ผนตกหนักมาก ขี่กลางสายฝนออกไป มารู้ตัวตอนเช้าก็ถึงสงขลาแล้ว พยายามใช้ชีวิตตามปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทางบ้านเค้าผมก็ไม่เคยขี่ผ่านไปอีกเลย อยู่มาวันหนึ่งตอนปี4 ผมตจะไปงานบวชเพื่อนที่พัทลุง เนื่องจากเฟียสต้ายางหน้าบวม ผมจึงขี่2ล้อไปกับเพื่อนผม1คัน มีกระบะอีก1คัน ระหว่างทางตอนดึก ผมหันไปคุยกับเพื่อนผมอีกคัน พอหันกลับมาก็อยู่ตรงท้ายรถบรรทุกแล้ว ด้วยความที่ขี่เร็วมาก ชนเข้าจังๆ ผมนี่กระเด็นลอยขึ้นฟ้าเลย ดีที่กระบะเพื่อนผมขับช้า ผมจึงไม่ถูกเหยียบซ้ำ

ผมสลบอยู่เกือบเดือน รู้สึกตัวอีกทีก็ตอบกลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว อันที่จริงคือ เนื่องจากผมมีเลือกออกในสมองนิดหน่อย ขนาดว่าผมใส่หมวกตอนขับรถแล้ว ผมเสียความทรงจำบางส่วนไป เรื่องตอนเด็กผมยังจำได้ แต่ช่วง2-3ปีที่ผ่านมาผมยังจำไม่ค่อยได้ ขนาดบ้านหลังใหม่ที่เข้ามาอยู่ผมยังลืมเลย มารู้ที่หลังว่าในหลวงร.9ท่านจากไปแล้ว ผมลืมคนใกล้ตัวไปเยอะมาก เพื่อนทุกคน ญาติพี่น้อง หมาแมวที่รัก

จนตอนที่ผมกลับมาเล่นเฟสบุ๊ค ผมก็โพสไปเรื่อยๆ มีเพื่อนคนนึงมากดไลค์โพสของผม เค้าก็แค่เพื่อนสนิทผม แต่ทำไมกัน ผมเห็นรูปโปรเขาแล้วรู้สึกแปลกๆ แบบไม่เคยรู้สึกมาก่อน ผมเข้าไปดูในเฟสเขา อ่าว นี่มึงมีแฟนตอนไหนแล้ว กูไม่เห็นรู้เรื่องเลย5555 ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เปิดแชทขึ้นมาเพื่อจะทักทาย แต่ข้อความเก่าก็ขึ้นมาด้วย ผมอ่านย้อนกลับไปนานมาก ผมถึงกับตกใจเลย ผมจึงได้รู้ว่าเค้าเคยเป็นแฟนผม ความทรงจำทั้งหมดไหลกลับเข้าทาในสมอง ผมเองก็พูดอะไรไม่ออก ผมทักเธอไปก็คุยกันดีเหมือนเมื่อก่อนก่อนเลิกกัน เย็นวันนั้นผมขี่รถไปที่บ้านของเธอเพื่อไปคุยด้วย แฟนของเธอก็อยู่ แต่ผมไม่รู้สึกหึงหวงอะไรเลย ผมยินดีด้วยซ้ำที่เค้ามีแฟนใหม่แล้ว

หลังจากนั้นเราก็กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเมื่อก่อน ความหึงอะไรพวกนั้นผมเองก็ไม่รู้สึก ผมคิดขึ้นว่า สงสัยคนบนฟ้าอยากช่วงผมให้พ้นจากความเศร้า มันได้ผลดีมาก ผมก็ไม่ได้โกรธแค้นอะไรหรอกที่ผมแขนขาหัก เอาเป็นว่าผมจะทำหน้าที่เพื่อนที่ดีต่อเรื่อยๆ

ที่ผมเล่นอาจจะฟังดูเหมือนเรื่องโกหก แต่ทั้งหมดคือเรื่องจริง ตั้งแต่ผมฟื้นมาเจอแต่เรื่องความรักแบบแปลกๆ เอาเป็นว่าผมจะมาเล่าต่อวันใหม่นะครับ ขอบคุณครับ
Comment

บราวเซอร์ของคุณไม่รองรับ

กรุณาอัพเกรดหรือดาว์นโหลด

 
SAFARI

DOWNLOAD

 
CHROME

DOWNLOAD

 
FIREFOX

DOWNLOAD

INERNET
EXPLORER

DOWNLOAD