CLUB FRIDAY WEBBOARD
กลับหน้าหลัก
รักแท้หรือแค่ความเหงา

Lucky

สวัสดีคะ...พี่อ้อย พี่ฉอด
ขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ..และขอใช้ชื่อแทนตัวเองว่าบี..บีเป็นลูกคนเดียวที่เกิดจากพ่อและแม่แยกทางกันตั้งแต่เล็กจนโตมีแม่เพียงคนเดียวที่คอยเลี้ยงดูมาตลอด บีได้เรียนโรงเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัดตลอดระยะเวลาที่เรียนบีมีแต่กลุ่มเพื่อนผู้หญิงและมีความรู้สึกว่าตัวเองชอบผู้หญิงด้วยกันเอง จนกระทั่งได้เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ก็เริ่มมีเพื่อนผู้ชายมากขึ้นและด้วยความใกล้ชิดสนิทสนมกับเพื่อนผู้ชายคนนึงที่สนิทกันมากทำให้บีรู้สึกหวั่นไหวกับเพื่อนคนนี้มากต่างคนต่างรู้สึกดีต่อกันจึงได้ตกลงเป็นแฟนกัน ช่วงนั้นบีติดเที่ยวกลางคืนกับกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มนึงมากจนทำให้เกิดปัญหาเรื่องเรียนจึงคิดว่าต้องย้ายมหาวิทยาลัยไม่อย่างนั้นคงเรียนไม่จบแน่นอน หลังจากนั้นก็ย้ายมาเรียนมหาวิทยาลัยเอกชนอีกแห่งหนึ่งด้วยความที่บีเป็นคนขี้อายไม่กล้าทักทายเพื่อนใหม่และยังขาดความั่นใจในการคุยกับเพื่อนใหม่ๆเพราะอาจจะด้วยเหตุผลที่บีเป็นเด็กซิ้วมาและเราอายุมากกว่าคนอื่นๆ วันแรกของการเปิดเรียนบีไปสายเพราะรถติดมากและหาห้องเรียนไม่เจอ..มีเพื่อนคนนึงขอเรียกใช้ชื่อว่าเอ เอเป็นผู้หญิงตอนแรกบีก่ำกึ่งว่าเอเป็นผู้หญิงร้อยเปอร์เซ็นรึป่าวคือลักษณะเค้าดูทอมๆหน่อยเค้าทักทายบีก่อนเป็นคนแรกและเรียกให้บีไปนั่งเข้ากลุ่มด้วย บีรู้สึกดีตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้คุยแต่ไม่แน่ใจตัวเองว่าความรู้สึกนั้นเรียกว่าอะไรหลังจากนั้นเราก็อยู่กลุ่มเดียวกันมาตลอดและสนิทกันมากจนทำให้แฟนของบีที่เป็นผู้ชายสงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างบีกับเอในหลายๆครั้ง บีรู้ว่าความรู้สึกของตัวเองเริ่มเปลี่ยนไปคือรู้สึกชอบเอมากขึ้นเรื่อยๆแต่ไม่เคยแสดงออกหรือบอกให้ใครรู้แม้กระทั่งเอเพราะกลัวจะเสียเพื่อนรักไป และตัวเองก็สับสนว่าตกลงเราชอบผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่จนกระทั่งเทอมสองของปีหนึ่ง เอเริ่มมีแฟน(ผู้หญิง)ซึ่งเป็นเพื่อนในคณะเดียวกันตอนนั้นบีรู้สึกเสียใจเหมือนตัวเองกำลังอกหักแล้วก็มีปัญหากับแฟนตัวเองบ่อยมากแต่ด้วยเราเรียนคนละมหาวิทยาลัยมันเลยมีระยะห่างกันบ้าง พอขึ้นปีสองก็จะมีการแยกกลุ่มเรียนคือมีกลุ่มเรียนปกติและกลุ่มเรียนเกียรตินิยม..ด้วยความที่บีผิดหวังกับการเรียนที่อื่นมาพอมาเรียนที่นี่ก็ตั้งใจมากขึ้นจนได้เรียนกลุ่มเกียรตินิยมและที่สำคัญเอและแฟนของเอก็เรียนกลุ่มเดียวกันด้วยคราวนี้อาการหนักมากเพราะบีต้องทนเห็นและเรียนด้วยกันตลอด บีกลัวว่าเอกับแฟนจะมีปัญหากันเพราะบีสนิทกับเอมาก บีจึงพยายามออกห่างจากเอมาเรื่อยจนแทบไม่ได้คุยกันเลยตอนนั้นเสียใจมากแต่ไม่สามารถบอกใครได้แม้กระทั่งเพื่อนในกลุ่มที่สนิทกัน..พอเรียนจบบีก็ได้ทำงานเลยและไม่ได้เจอเออีกเลยจนวันนึงเอติดต่อกลับมาบอกว่าเลิกกับแฟนแล้ว แต่ตอนนี้ก็มีแฟนใหม่อีก บีรู้สึกเหมือนคนอกหักอีกครั้งในระหว่างนั้นบีก็เริ่มมีปัญหากับแฟนตัวเองจนต้องเลิกกันบีเลยได้มีโอกาสได้คุยได้ปรึกษาเอมากขึ้นแต่ก็อีกนั่นแหละแฟนคนปัจจุบันของเอก็ไม่ค่อยชอบหน้าบีและบีก็ไม่ค่อยชอบหน้าเค้าสักเท่าไหร่ก็เลยเริ่มห่างๆจากเออีกครั้ง..หลังจากนั้นไม่นานบีก็มีแฟนใหม่(ผู้ชาย)และได้ลาออกจากงานเดิมไปทำงานที่เดียวกับแฟนเหมือนอะไรๆเริ่มจะดีขึ้น พอทำงานและได้อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ ก็มีปัญหาจิปาถะบีรู้สึกกลับมาสับสนกับตัวเองอีกครั้งว่าตัวเรารักคนนี้รึป่าวเพราะทะลาะกันบ่อยมากและเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นบีท้อง..ก่อนหน้าที่จะรู้ว่าท้องบีกินยาคุมฉุกเฉินบ่อยมากและรวมถึงการกินยาบำรุงเลือดเพื่อให้ประจำเดือนมาเป็นปกติเพราะการกินยาคุมฉุกเฉินทำให้ประจำเดือนขาดๆหายๆและทำให้ปวดท้องอยู่บ่อยๆ..หลังๆเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆมากขึ้นเลยซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจปรากฏว่าตัวเองท้องตอนนั้นเครียดมากทำอะไรไม่ถูกเลยไม่กล้าบอกที่บ้านพอคุยกับแฟนเรืองแต่งงานและมีครอบครัวก็ดูเหมือนว่าแฟนไม่อยากแต่งงานเพราะติดขัดปัญหาเรื่องเงินและสารพัดปัญหามากมายแต่บีก็ยังไปหาหมอตรวจปกติ..ด้วยภาวะความเครียดและการทำงานหลายๆอย่างทำให้เกิดอาการเหมือนตกเลือดมีเลือดไหลออกมาหลายครั้งและพยายามไปปรึกษาหมอและก็กลับมาเป็นอีกจนกระทั้งต้องเอาออกบีเสียใจมากที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแต่ตอนนั้นบีกับแฟนก็ยังใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นปกติเหมือนเดิมพออยู่ได้อีกสักระยะก็เลิกกันเพราะทะเลาะกันบ่อย...จากนั้นบีก็กลับมาอยู่ที่ต่างจังหวัดเพื่อที่อยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการเปิดร้านกาแฟและสปากับแฟนคนใหม่ซึ่งเป็นผู้หญิง(ทอม)คราวนี้บีคิดว่าตัวเองรู้แล้วว่าตัวเองชอบผู้หญิงทุกอย่างดูลงตัวมากบีรู้สึกมีความสุขมากจนทำให้บีกล้าเปิดเผยตัวเองกับแม่ว่าบีอยากคบและอยากอยู่กับแฟนที่เป็นผู้หญิงแต่เหตุการณ์ไม่ได้เป็นเหมือนที่บีคิดไว้เลย...แม่ไม่ชอบและไล่บีออกจากบ้านแล้วให้เลือกระหว่างแฟนกับแม่ตอนนี้บีเสียใจมากว่าทำไมแม่ถึงไม่เข้าใจอะไรในสิ่งที่บีเป็นเลยแต่สุดท้ายบีก็เลือกแม่เพราะบีรู้สึกว่าเรายอมเสียสละความสุขของตัวเองเพื่อแม่ได้แล้วบีก็เลิกกับแฟนคนนั้นไป
หลายเดือนต่อมาบีมีโอกาสได้มากรุงเทพฯอีกครั้งเพื่อมาทำธุระประมาณ 1-2 วัน จึงได้ติดต่อกับเอเพื่อจะได้มีโอกาสมาเจอและกินข้าวกันบ้างและเอก็ได้ชวนบีไปพักที่บ้านด้วย ทำให้บีได้ใกล้ชิดเอมากขึ้นคืนนั้นบีไม่แน่ใจว่าเอมีความรู้สึกยังไงกับบีในความรู้สึกของบีตอนนั้นแค่รู้สึกดีใจที่ได้มาพักที่บ้านเอเท่านั้นและบีก็จะกลับแต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เอเข้ามาหาบีด้วยท่าทางที่อยากมีความสัมพันธ์ด้วยตอนนั้นบีก็รู้สึก งงๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะไม่แน่ใจว่าเอเมาหรือรู้สึกยังไงกับบีกันแน่แต่บีก็ไม่ได้ปฎิเสธความรู้สึกนั้นหลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปเอกับบีก็ได้คุยกันมากขึ้น บีเริ่มสารภาพความรู้สึกของตัวเองที่เคยมีมาตลอดให้กับเอฟังมากขึ้นและตอนนั้นเอเค้ายังไม่ได้เลิกกับแฟนที่คบอยู่แต่เอพยายามบอกเหตุผลต่างๆนาๆว่าเออยากเลิกกับแฟนคนนี้มาตั้งนานแล้วแต่ยังหาคนที่มาทำให้เอรู้สึกดียังไม่ได้ตอนนั้นบีรู้สึกแย่มากๆ ที่เหมือนตัวเองเข้ามาในจังหวะที่ไม่ใช่เวลาที่ถูกต้องบีพยายามบอกเออยู่เสมอว่าบีไม่อยากเป็นคนที่ทำให้เอกับแฟนต้องเลิกกันถ้ามันจะต้องเป็นแบบนั้น มันต้องเคลียกับอีกคนนึงก่อน ส่วนบีสามารถที่จะรอในวันที่เอพร้อมอยากเปิดใจและคบกันด้วยความรู้สึกที่ดีกว่านี้ หลังจากนั้นไม่นานเอก็มาบอกบีว่า เออยากคบกับบีในฐานะแฟนบีดีใจมากจนบอกไม่ถูกเลยมันเหมือนเป็นความรู้สึกที่บีไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยมันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก บีต้องขับรถไปหาเอที่กรุงเทพฯ ทุกเดือนด้วยระยะทางรวมไปกลับ 1,000 กว่ากิโลเมตร ทำแบบนี้มาตลอดหลายเดือนจนกระทั่งเอต้องไปเรียนต่อต่างประเทศเราต่างสัญญากันว่าจะรักและซื่อสัตย์ต่อกันและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีในระหว่างที่เอไปเรียนต่อ ตอนนั้นบีรู้สึกเศร้ามากที่เหมือนอยู่ๆก็ต้องห่างกันไกลออกไปอีกแต่ก็ต้องใช้ความอดทนมากๆ ในช่วงระยะเวลานั้นเอและบีคุยกันทุกวัน ก็มีทะเลาะกันบ้างเพราะด้วยความที่บีรู้ว่าเอเค้าค่อนข้างเจ้าชู้มันก็จะมีเหตุการณ์ที่ทำให้บีรู้สึกไม่ไว้ใจเอจนทำให้ทะเลาะกันบ่อยๆ แต่ด้วยความรักที่บีมีให้กับเอ บีพร้อมจะให้อภัยในทุกเรื่องและลืมเรื่องที่ตัวเองได้รู้และถามจากเพื่อนของเอที่เรียนที่เดียวกันว่ามีเอมีความสัมพันธ์กับใครบ้างหรือไม่ จนกระทั่งวันนึงเอมีปัญหาเกี่ยวกับวีซ่าจนต้องดรอปเรียนไว้ก่อนครึ่งเทอมเพื่อมากลับมาจัดการเกี่ยวกับเอกสารที่ประเทศไทย บีก็ได้ไปหาเอทุกเดือนตามปกติเช่นเคยมีทั้งดีกันทะเลาะกันบ้างตามประสาของคนคบกันและมีเรื่องหึงกันบ้างตามปกติ แต่หลังๆ เริ่มมีคำพูดที่รุนแรงและหยาบคายมากขึ้นมีการลงไม้ลงมือกันหลายครั้งบีมีโต้ตอบกลับไปบ้างเพราะด้วยความโมโหและบีไม่เคยได้รับการปฏิบัติแบบนี้จากแฟนคนไหนที่เคยคบมาเลย เพราะเรื่องแบบนี้บีไม่เคยรับได้และคิดว่าตัวเองไม่สามารถอยู่กับคนที่พูดหยาบคายหรือกระทำรุนแรงกับตัวเองได้เลยแต่ด้วยความรู้สึกที่รักและบีก็อดทนและพยายามยอมรับในสิ่งที่เอเป็นได้ถึงจะทะเลาะกันมากแค่ไหนในทุกครั้งบีให้อภัยและพร้อมจะลืมเรื่องแย่ๆ ทั้งหมด จนกระทั่งเดือนสุดท้ายของปี เอเค้านับถือสิ่งศักดิ์สิทธิ์สิ่งหนึ่งซึ่งเอก็เป็นคนทำให้บีได้รู้จักและได้มานับถือเช่นเดียวกันกับเอ เอได้พาบีไปหาคนที่เป็นร่างทรงของสิ่งศักด์สิทธิ์นั้นและร่างทรงนั้นก็ชี้หน้าว่าบีเคยไปทำแท้งมา ตอนนั้นบีตกใจมากทั้งกลัวทั้งเสียใจเพราะด้วยเหตุผลของการต้องเอาน้องออกบีได้กล่าวไว้ตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว ตอนนั้นบียังไม่กล้าพูดความจริงกับเอเพราะกลัวว่าเอจะยอมรับไม่ได้ บีเองก็เสียใจกับความรู้สึกผิดกับตัวเองมาตลอดมันเหมือนกลับมาตอกย้ำความเสียใจของตัวเองอีกครั้งแต่บีก็ไม่เคยคิดอยากจะปิดบังเรื่องนี้กับเอเลยเพียงแต่ในขณะนั้นบียังไม่ได้มั่นใจนความรักของเอมากเท่าไหร่เพราะเรื่องแบบนี้สำหรับบีแล้วถ้าคนที่รักเรามากพอเค้าต้องยอมรับอดีตที่ผ่านมาของตัวบีได้ แต่เอเค้าก็ไม่ไว้ใจบีและไม่เชื่อใจบีเลย เอพยายามหาหลักฐานต่างๆ มาเพื่ออยากรู้ว่าอดีตของบีเป็นอย่างไรให้คนคอยตามบีว่าออกไปไหนกับใครจนกระทั่งเอมาบอกบีว่าเอมีหลักฐานและบีไม่ได้พูดความจริงกับเอเรื่องเคยมีน้องและบีไม่ได้มีน้องแค่คนเดียว และเอยังบอกอีกว่าบีมีคนอื่น บี งง มากว่าเอเอาอะไรมากล่าวหาบีมากมาย อย่างแรกคือเรื่องน้อง บีมีความจำเป็นต้องเอาน้องออกจริงแต่แค่คนเดียวเท่านั้นบีไม่เคยไปมีความสัมพันธ์กับคนอื่นจนมีน้องเพิ่มมาอีกเหมือนที่เอกล่าวหา อย่างที่สองบีไม่เคยนอกใจเอเลยแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่เราเริ่มคบกันเพราะในระหว่างที่บีคบกับเอ บีพยายามหางาน สมัครงงาน สมัครสอบในส่วนราชการต่างๆ ที่เค้าเปิดสอบ และเรียนเพิ่มเติมเพื่อจะได้เพิ่มโปรไฟล์ของตัวเองในการสมัครงานมากขึ้นเพื่อวันนึงจะได้กลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ อีกครั้งและบีก็อยากให้พ่อแม่ของเอยอมรับในตัวบีว่าไม่ได้คบกันเล่นๆไปวันๆ แต่บีคิดถึงอนาคตที่อยากใช้ชีวิตร่วมกันกับเอด้วยใจจริง ครั้งนั้นทะเลาะกันหนักมากถึงขั้นที่เอทำร้ายร่างกายบีอีกครั้งแต่ครั้งนี้บีไม่ได้โต้ตอบอะไรแม้แต่นิดเดียวเพราะด้วยความรู้สึกที่บีเสียใจมากๆ ทั้งคำพูดของเอและคนที่เป็นร่างทรง แต่ก็มีที่บีอาจจะใช้คำพูดที่รุนแรงตอบโต้กลับไปบ้างเพราะมันเหมือนถูกกดดันมากมายและนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เอกับบีจะได้บอกลากันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เอจะต้องกลับไปเรียนต่ออีกครึ่งเทอม ด้วยความที่บีโมโหและโกรธเอมากบีได้แค่กอดเอเพื่อบอกลาเท่านั้น และบีก็ขับรถออกไประหว่างนั้นบีคิดทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดและสำนึกผิดทุกอย่างเมื่อเริ่มมีสติมากขึ้นบีก็เริ่มขอโทษเอทุกอย่าง แต่เหมือนกับว่าคำขอโทษนั้นมันจะสายไปแล้ว เอไม่ให้อภัยบีอีกแล้วเพราะเอบอกว่าบีทำไม่ถูกต้องที่ทิ้งให้เอต้องเสียใจและร้องไห้ที่ทิ้งเอไปแบบนั้น บีพยายามส่งข้อความหาเอพยายามโทรหาเอเพื่ออยากขอโทษแต่เอไม่รับสายเลยจนกระทั่งถึงวันเกิดของเอ บีพยายามติดต่อเพื่ออยากอวยพรวันเกิดแต่ในวันนั้นบีใช้เบอร์แปลกโทรไปหาเอ เอรับสายและทำน้ำเสียงตกใจเหมือนคนกำลังทำอะไรผิดเอบอกว่าเอออกมาทำบุญกับแม่ขอวางสายก่อน แต่ด้วยความที่บีรู้สึกไม่สบายใจเลยลองโทรไปถามพี่ชายของเอจึงได้ความจริงว่าเอไม่ได้ออกไปกับแม่จากนั้นบีเริ่มหาความจริงจนได้รู้ว่าเอกลับไปติดต่อกับรุ่นน้องคนนึงที่เคยคุยๆกันก่อนที่จะมาคบกับบี และน้องคนนี้คืออีกคนนึงที่บีรู้สึกไม่ไว้ใจมาโดยตลอด เอกับน้องคนนี้ออกกินข้าวด้วยกันออกไปเจอกันซึ่งในตอนนี้บีพยายามติดต่อเอแต่เอไม่ยอมรับสายเลยแต่คอยส่งข้อความบอกบีว่าเอยุ่งกับครอบครัวและต้องเตรียมตัวเดินทางไปเรียนบีเสียใจมากที่เอโกหกบีมาตลอด แต่บีก็ให้อภัยและพยายามเข้าใจเอว่าเอคงต้องการหาคนที่คุยด้วยแล้วสบายใจมากกว่าที่จะคุยกับบี ..ในสัปดาห์สุดท้ายของการอยู่ที่ไทยของเอ บีได้รับการโทรติดต่อเรื่องสัมภาษณ์งานที่กรุงเทพฯ ตอนนั้นบีดีใจมากเหมือนเป็นโอกาสที่บีจะได้ไปพบกับเออีกครั้งและโชคดีที่จะได้งานใหม่บีพยายามติดต่อเอเพื่ออยากไปพบเออีกครั้งแต่เอไม่ต้องการอยากเจอบีอีกแล้ว..ตอนนี้ต้องการอยากทำอะไรบางอย่างเพื่อเป็นการไถ่โทษกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำผิดกับเอ แต่เอไม่เปิดโอกาสให้บีเลยและสุดท้ายบีก็ไม่ได้ไปหาเอ เพราะเอได้บอกกับพ่อแม่ของเอว่าเราสองคบเลิกกันแล้วและไม่อยากให้บีไปหาหรือติดต่ออะไรกับเอหรือครอบครัวของเออีก บีเสียใจมากแต่บีไม่เคยย้อท้อต่อความรักที่บีมีให้เอเลยถึงแม้ว่าเอจะไม่อยากติดต่ออะไรกับบีอีกสุดท้ายแล้วความรักของบีที่มีให้กับเอก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงวันแรกที่รักอย่างไรก็ยังเป็นอย่างนั้นถึงแม้เอจะไม่เข้าใจในความรักของบีก็ตามเพราะเอคอยพูดเสมอว่าคนที่รักกันเค้าไม่ทำกันแบบนี้และบอกบีว่าให้จำคำนี้ไว้ว่าบีรักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง...บีเชื่อว่าความรักของแต่ละคนออกแบบมาไม่เหมือนกันการแสดงออกไม่เหมือนกันเพราะทุกคนไม่มีอะไรที่เหมือนกันแต่อยู่ที่ว่าเราจะยอมรับและอยู่กับความรักที่แตกต่างของอีกคนนึงได้หรือไม่..และเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าบีรักเอมากแค่ไหนบีจะรอจนกว่าเอจะมองเห็นความรักของบี

ขอบคุณคะ
บี...
Comment

บราวเซอร์ของคุณไม่รองรับ

กรุณาอัพเกรดหรือดาว์นโหลด

 
SAFARI

DOWNLOAD

 
CHROME

DOWNLOAD

 
FIREFOX

DOWNLOAD

INERNET
EXPLORER

DOWNLOAD