Club Friday Webboard
กลับหน้าหลัก
เหมือนไม่เข็ด ไม่จำกับคนเดิมๆ

ป๋ายิ้ม ศ.เส้นสี

ด้วยเห็นถึงหัวข้อเรื่อง พยายามแค่ไหนก็ไม่ใช่ ผมเลยนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับผม ที่เคยผ่านมา รวมถึงเรื่องราวที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตผมในตอนนี้เหมือนกัน
ผมเคยมีความรู้สึกรักใครคนนึงซึ่งในช่วงเวลานั้นผมคิดว่าผมไม่อยากให้คนหายไปจากชีวิตเรา ถึงคนนั้นจะทำร้ายจิตใจผมขนาดที่บอกกับผมว่าไม่มีใครในใจแต่สุดท้ายก็ไปบอกรักผู้ชายอีกคนที่ไม่ใช่ผมต่อหน้าคนทั้งโรงอาหารมีคลิปวีดิโอถ่ายลงในfacebook อีกด้วย ความเสียใจมันเกิดขึ้นอย่างมากมายในหัวใจในเวลานั้น สิ่งที่ผมทำได้ในตอนนั้นคืน พยายามไม่นึกถึงไม่คิดถึงเขาคนนั้น แต่ก็แปลกนะครับ เมื่อไหร่ที่เขาเสียใจเขาก็กลับมาหาผม แต่แน่นอนครับเมื่อถึงเวลาเขาก็กลับไปคบกับผู้ชายที่ทำให้เธอมีน้ำตาในวันนั้น มันก็วนเวียนอยู่อย่างนี้อยู่ 2ครั้ง จนผมตัดสินใจว่าเราอย่าไปยุ่งกับเธอเลย จนเป็นเวลาผ่านไปประมาณ2ปีได้จากวันสุดท้ายที่เธอห้องไห้กับผม เราก็มีโอกาศเจอกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมพึ่งรู้ว่าเธอเลิกกับผู้ชายคนนั้นไปแล้ว เพราะผู้ชายคนนั้นเขามีคนใหม่ แล้ววันนั้นมันทำให้ผมเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้ผมลืมไม่ลง กับการกอดของเขาที่เขาเข้ามากอดเรา และสายตาแบบเดิมที่ผมเคยได้เห็นมาก่อนในช่วงที่เราคุยกันแบบที่มากกว่าเพื่อน ความห่วงใหที่เธอแสดงออกมามันทำให้ความรู้สึกเก่าๆที่ผมมีมันกลับมาอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์วันนั้นผมก็คุยกับเขาต่อ และผมตัดสินใจที่จะถามกับเธอคนนั้นว่า "ถ้าเราจะกลับไปเป็นแบบเดิมที่เราเคยเป็นในตอนนั้นจะได้ไหม" แต่คำตอบครั้งนี้ไม่ทำให้ผมเสียใจเลย เพราะเธอบอกกับผมว่า "หนูไม่อยากเสียพี่ไปอีกครั้งเหมือนครั้งก่อน" และเขาก็บอกกับผมว่า กลัวว่าผมจะรับกับตัวเขาในเวลานี้ไม่ได้ เขายังอยากให้ผมอยู่ในชีวิตเขา เลยอยากให้ผมเป็นกันแบบนี้ต่อไปเมื่อผมได้ยินแบบนี้ผมก็รู้สึกดีนะ ถึงแม้เราไม่อาจจะเป็นแฟนกันได้ แต่ก็ได้เพื่อนที่ดีต่อกันได้ แแล้วความรู้สึกกับคนๆนี้ผมก็เปลี่ยนจากรักไปเป็นความเป็นพี่น้องกัน

แต่... เหตุการณ์ซ้ำลอยเดิมก็กลับมาอีกครั้ง หลังจากผมลืมคนก่อนน่านี้ไปแล้ว เมื่อผมได้ตัดสินใจที่จะเข้าไปจีบคนๆนึง ที่ผมอยากรู้จักเธอมานาน เธอเป็นรุ่นน้องที่เรียนที่เดียวกับผม
ด้วยความที่ผมเป็นคนที่จีบสาวไม่เป็นเลยถามเพื่อนแล้วเพื่อนก็เห็นดีเห็นงามกับผมเลยช่วยผมให้ได้คุยกับน้องเขา ผมยังจำวันแรกที่เข้าไปคุยกัน้องเขาได้เลย ผมเนียนทำเป็นไปถามว่างานใครทำอะไรหรอ ทำเป็นบอกงานสวยดีนะชอบๆแต่ไม่รู้งานใคร 5555 ก็ตลกตัวเองเหมือนกันตอนนั้น หลังจากนั้นเราก็เริ่มคุยกัน ไปกินข้าวด้วยกัน แต่ก็จู่ๆ วันนึงน้องเขาก็แปลกไป เงียบไม่คุยกับผม แล้วความเงียบมันก็เริ่มเล่นงานผม แต่เธอก็ยังตอบแชทผมอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ครับ ตัวเราเองก็รู้สึกได้ ผมเคยบอกรักเขาไปครั้งนึง ตอนนั้นผมทำคุกกี้ ให้เขาแล้วบอกกับเขาว่าผมรู้สึกอย่างไร แต่เขาก็บอกกับผมว่า
เขายังไม่อยากมีใคร ไม่อยากมีแฟน แต่ไม่นานจากนั้นเขาก็ มีแฟนครับ พอผมรู้ผมก็ไม่คุยกับน้องเขาอีกเลยครับ เพราะตอนนั้นเธอพาแฟนเธอมาที่ตึกบ่อยมาก มาให้ผมได้เห็นกันจนผมจำหน้าผู้ชายคนนั้นได้เลยทีเดียว ผมเงียบหายไปเจอหน้า ผมก็หลบ เดินผ่านผมก็ทำเหมือนเขาไม่อยู่ตรงนั้น ทั้งๆที่เห็นว่าเขามองมาที่ผม เพราะบ่อยครั้งผมทำงานอยู่เขามาคุยกับเพื่อนผมตรงที่ผมทำงาน ผมคิดว่าถ้าผมไม่สนใจ ผมก็จะไม่ต้องฝืนยิ้มให้กับเขาทั้งที่ข้างในเราเจ็บปวดมากในตอนนั้น จนวันเวลาผ่านไปวันที่ผมแสดงงานทีสิสเธอก็เอาดอกไม้มาให้ (แต่ให้เพื่อนเธอบอกว่ามีคนฝากมาให้ เธอหลบอยู่หลังเพื่อนเธอ) ผมก็หันไปขอบคุณ แล้วหลังจากนั้นเราก็แค่ถ่ายรูปกัน แต่ไม่มีการคุยอะไรกันอีกเลย

จนเวลาผ่านไปนานหลายเดือน ประมาณ5ถึง6เดือนได้ เธอทักมาหาผมว่า "สวัสดีค่ะ" ในแชท ผมก็งง เลยตอบกับไปว่าผมนอนไปแล้วเพราะผมเห็นตอนเช้าเธอทักมาตอนตี1
แล้วตอนเย็นเธอก็ทักมาหาผมว่า "พี่โกรธหนูไหม เกลียดหนูไหม ขอโทษนะ" ตอนั้นผมยอมรับว่าผมงง แบบอะไรวะ มาอารมณ์ไหนเนี้ย เมามาป่าววะ ผมไม่ได้พิมตอบนะผมคิดในใจ เพราะผมเคยเจอแบบนี้
ตอนคนก่อนหน้านี้ เธอเมาแล้วโทรมาหาผม มาขอโทษบอกผมดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ ผมก็งงครับ รอบนี้ผมเลยคิดว่าเธอคงเมามามั้ง ผมถามน้องเขาไปว่า เป็นอะไรหรือป่าว เขาก็บอกแค่ว่าไม่ได้เป็นอะไร
แต่กลัวผมโกรธเขา เขาก็ขอโทษผมซ้ำๆอยู่อย่างนั้น ผมก็ดันตอบไปว่าไม่ได้โกรธอะไร ผมแค่ไม่รู้จะคุยอะไรกับเขา ซึ่งหลังจากวันที่ผมเงียบไปเธอเองก็ทำตัวเหมือนเป็นแฟนคลับผมในfacebook
เธอกดLike ผมแทบทุกโฟส ไม่ว่าผมจะโฟสอะไรก็แล้วแต่ แม้กะทั้ง ผมโฟสว่า " ดาวพลูโต สอนให้เรารู้ว่า การอยู่ต่อไม่น่าจดจำเท่ากับการจากไป " เธอก็เข้ามากดเศร้า ทั้งในเฟสและ IG ของผม
หลังจากเธอขอโทษผม ผมก็พึ่งรู้ว่าเขาเลิกกับแฟนแล้ว จากนั้น ผมก็แค่ถามเขาว่าสบายดีไหม เราก็คุยกันบ้างแต่ไม่ได้มากอะไร จนวันรับปริญญาของผม เธอก็ทีทักมาหาว่าผมอยู่ไหม กลับหรือยัง
บอกให้ผมรอ ผมเองก็ดันทะลึ่งรอสะด้วย พอเธอมาถึงเธอก็เอาของมาให้ แล้วถามว่าผมรอเขาหรอ ผมก็บอกใช่ ตอนนั้นผมเองก็ยังชอบน้องเขาอยู่ แล้วผมก็อยากรู้ว่าน้องเขาชอบผมไหม ผมก็เลยบอกขเขาไปว่า " พี่ไม่รู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกไหม พี่แค่อยากบอกว่า พี่ยังชอบเราอยู่นะ " แล้วน้องเขาก็บอกว่าเดี๋ยวเราคุยกันในแชท ในไลท์ก็ได้ แล้วระหว่างผมนั้งรถกลับ เขาก็ทักมาหาผม แล้วก็คุยกันเรื่องของขวัญว่าผมเปิดดูยัง แล้วก็มีประโยคนึงที่เขาพิมบอกผมคือ "อยากเจอกันอีกนะ" มันทำให้ผมรู้สึกว่าน้องเขาคงมีใจให้ผมแน่เลย หลังจากนั้นผมก็ขอเบอร์น้องเขา คุยกันในไลท์ ไปดูหนัง กินข้าว
นัดไปเที่ยวแต่ยังไม่ทันได้ไปเที่ยวกันเลย 5555 คุยกันบ่อยกว่าคราวก่อน น้องเขาชอบส่งรูปให้ดูว่าทำไรอยู่เวลาคุยกัน จนอยู่วันนึง เขาก็เงียบไป แบบคราวก่อนเลยครับ เริ่มหาย ถามคำตอบคำ พอผมว่าง ผมชอบทักไปหาบอกไปกินข้าวกันไหม ไปเดินเล่นกันไหม ก็ไป แต่อยู่ๆก็ไม่อยากไป เคยทักมาบอกฝันดีผม ทักมาคุยกับผมก่อน ทุกวันนี้ไม่มีเลย แถมชอบเช็คอนว่าไปไหนต่อไหน บ่อยๆ ผมก็เลยได้แต่คิดว่า มันคงเหมือนครั้งที่แล้ว ที่สุดท้ายเธอก็มีคนอื่น ที่ไม่ใช่ผม แค่รอเวลาที่เธอจะเปิดตัว เหมือนที่ผ่านมาเราคุยกัน น่ารักขนาดไหน แอบหยอดกัน แต่มันก็คงแค่นั้นครับ มันเหมือนสุดท้าย
เธอก็อาจจะแค่เหงา แล้วเธอก็คงเบื่อผม เหมือนที่ผ่านมาที่ผมทำไปมันก็เท่านั้นครับ มันคงไม่ได้ช่วยให้เขารักผมได้ เหมือนที่คำว่าไว้ล่ะครับ "คนที่ดีกับคนที่ใช่มันคนล่ะคนกัน" ทำดีแค่ไหนแต่มันคงไม่ใช่สำหรับเธอ ตอนที่ผมพิมอยู่นี้ผมกำลังทำใจเรื่องนี้อยู่อะครับ เหมือนผมไม่เข็ดกับคนเดิม ผมเลือกที่จะเดินกลับไป แล้วมันก็เหมือนเดิม เหมือนดูหนังเรื่องเดิม แต่อยากได้ตอนจบแบบใหม่
เหมือนดูหนังเรื่องเพื่อนสนิท แล้วหวังว่าตอนจบ ไข่ย้อยจะกลับเชียงใหม่ไปคบกับดากานดาอะไรแบบนั้น ผมได้แค่หวังว่าผมจะลืมและเลิกรู้สึกกับน้องเขาแบบนั้นเสียที แล้วถ้าผมเจอคนใหม่ ก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้อีก

ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่พิมยาวมากเลย ผมแค่อยากเล่าให้ใครสักคนได้ฟัง แต่ผมไม่ค่อยชอบเล่าเรื่องทุกข์ให้คนใกล้ตัว ทั้งเพื่อน พ่อแม่พี่น้อง ได้ฟังผมกลัวเขาไม่สบายใจ
ต้องขอบคุณทาง Club friday ที่ให้ผมได้เล่าเรื่องราวที่ผมได้เจอในชีวิต เหมือนได้บอกให้ใครสักคนได้ฟัง ขอบคุณอีกครั้งครับ
Comment

บราวเซอร์ของคุณไม่รองรับ

กรุณาอัพเกรดหรือดาว์นโหลด

 
SAFARI

DOWNLOAD

 
CHROME

DOWNLOAD

 
FIREFOX

DOWNLOAD

INERNET
EXPLORER

DOWNLOAD