Club Friday Webboard
กลับหน้าหลัก
พยายามแค่ไหน ก็ไม่ใช่สักที & รักนี้เพราะเธอทั้งนั้น

P&P

ผมเป็นผู้ชายอีกคนหนึ่งบนโลกใบนี้ที่เมื่อได้เจอผู้หญิงที่เรารักผมตั้งใจสร้างเเละวางแผนต่างๆเพื่อให้เราอยู่ด้วยกันจริงๆ
ผมเป็นหนุ่มโสดก็3 ปีได้ ตอนนี้ 30ปี....เธอเป็นสาวโสด มีลูก 2 คน ตอนนี้อายุ 35 ปี (เธอแยกอยู่กับสามีเเล้ว 2 ปี เพิ่งหย่ากันเดือน ก.ย. ที่ผ่านมา)
เรื่องราวความรักครั้งนี้ของผมเริ่มต้น เดือนพ.ค.ปีนี้เอง เเละจบลงในวันลอยกระทงที่ผ่านมานี้เองครับ....
ผมเจอกับเธอทางโซเชียล "ขอบอกก่อนนะครับว่า ผมใช้โซเชียลมานานตั้งเเต่เรียน ทำงาน ติดต่อธุรกิจ โดยไม่เคยคิดจะมีใครหรือรู้จักใครเป็นพิเศษในโซเชียลจริงๆ"
จนได้แชทคุยกันกับเธอ เราคุยกันตามปกติ ผมทักไปเธอก็ตอบกลับมาบ้างถ้าออนไลน์....โดยเบื้องต้นเราทั้งสองคิดว่าเป็นเพื่อนคุยในเเชทเท่านั้น
จนถึงวันหนึ่งเธอบอกว่าใช้ Line ดีกว่าเธอใช่บ่อยเเละสะดวกกว่า วันนั้นผมถึงได้คุยกันทาง Line อย่างจริงจัง (คุยกันทุกวันจริงๆครับ)
ในวันพฤหัสบดีนั้นผมก็ได้ขอเบอร์ของเธอ (ผมตกลงจะโทรไปเย็นวันนั้นเลยหลังเลิกงาน) เเละนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของทุกเรื่องระหว่างเธอกับผม
เราสองคนคุยกันสนุกมาก คุยกันทุกเรื่องเล่าให้ฟังกันเเละกันต่างคนก็มีเรื่องที่ผ่านมากันเยอะเเยะ เธอชอบไม่ชอบอะไร ผมชอบไม่ชอบอะไร คิดอย่างไรต่อไปในอนาคต
คุยกันครั้งเเรกนั้นเราตกลงว่าจะเป็นเพื่อนกันก่อนน่าจะดีที่สุดซึ่งผมก็โอเตนะ เราคุยกันทุกวันไม่ว่าผมจะกลับมาดึกเเค่ไหน คุยกัน 3-4 ชม. ทุกวันจริงๆ
จนไม่รู้ว่าเมื่อไหร่นะผมรู้สึกว่ามีความรู้สึกกับเธอคนนี้ซะเเล้วสิ !!!!
วันนั้นผมจึงขอบอกความรู้สึกกับเธอตรงๆเลย ซึ่งเธอก็รับรู้เเละขอบคุณผมเลยเป็นว่าเราสองคนสนิทกันมากกว่าที่ผ่านมาอีกครับ....
เเละเเน่นอนที่ผมบอกเเต่เเรกเเล้วว่าถ้าผมเจอคนที่ผมรักผมจะจริงจัง ผมตั้งใจสร้างเเละทำทุกอย่างเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันจริงๆ....
ดังนั้นหลังจากนั้นทุกการคุยกันก็จริงจังมากขึ้น เราคุยกันสนุกหัวเราะไปด้วยกัน ปรึกษาปัญหากัน ให้กำลังใจกันตอนมีปัญหา "เธอเล่าให้ผมรู้ถึงปัญหาอดีตสามีของเธอ"
ผมคุยกับเธอเรื่องอนาคตอยู่เสมอๆ ผมบอกเล่าทุกอย่างที่ผมทำอยู่เเละกำลังจะทำเพิ่ม ผมบอกเธอเสมอว่าผมทำเพื่อจะสร้างให้เราได้อยู้ด้วยกันเป็นครอบครัว
เธอเป็นคนจังหวัดอุดรธานีเข้ามาทำงานมีชีวิตครอบครัวอยู่ กทม. นานกว่า 10 ปีเเล้วครับตอนนี้เธอมีบ้านอยู่แถวลำลูกกาคลอง 3 ใกล้ๆกับวัดสายไหม
เธอเป็นพนักงานธุรการบริษัท เเถวสุขาภิบาล 5 ....
ผมเป็นคนจังหวัดราชบุรี ผมเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เเละที่ปรึกษาการเงินเเละการลงทุน ชีวิตผมเดินทางบ่อยครั้ง ปัจจุบันเพิ่งกลับมาอยู่ที่ราชบุรี (ไม่ได้กลับบ้านมา 12 ปีเเล้ว)
ตอนที่เธอเข้าใจว่าผมมีชีวิตอย่างไรทำงานเเบบไหน เธอบอกว่าชีวิตเราต่างกันมากเลย...."เข้าใจเธอนะ ผมบอกเธอเสมอๆ"
ด้วยนิสัยที่ผมเป็นนักธุรกิจผมจะวางแผนต่างๆไว้เสมอๆโดยบอกกับเธออย่างละเอียดว่าผมกำลังทำอะไร ทำไปทำใม เมื่อสร้างเสร็จเเล้วจะเป็นอย่างไร จะมีผลอะไรกับเราทั้งสองคนบ้าง
เธอน่ารักมากครับตั้งใจฟัง ยิ่งเธอไม่รู้เธอจะตั้งใจฟังผมมากๆ ซึ่งผมก็จะค่อยๆอธิบายให้เธอเข้าใจง่ายๆ(ผมมีความสุขมากๆ) เเละผมบอกกับเธอว่า "ผมมั่นใจว่าผมรักเธอจริงๆนะ"
ผมลงมือทำสิ่งเเรกทันที ผมซื้อบ้านเช่าที่ จ.ชัยภูมิ เเละมีแผนจะทำนาเช่าหรืออาจจะเป็นธุรกิจโรงสี ซึ่งผมตั้งใจว่ารายได้นี้จะเป็นของเธอเเละลูกทั้งสองของเธอ
ผมลงมือสิ่งที่สองต่อทันที ผมซื้อบ้านเช่าที่ จ.หนองคาย รายได้นี้จะเป็นของเธอเเละลูกทั้งสองของเธอ (เรายังพูดกันเลยว่าบ้านนี้เราจะด้วยอยู่กันบั้นปลายชีวิต) !!!!
ผมลงมือสิ่งที่สามต่อทันที ผมซื้อคอนโดให้เช่าที่เเยกนราธิวาส กทม รายได้นี้จะเป็นของเธอเเละลูกทั้งสองของเธอ (ก่อนที่ผมจะเดินทางไปทำธุรกิจใหม่ที่ ลาว)
แผนต่อมาผมจะไปเปิดธุรกิจที่ สปป ลาว ผมบอกเธอก่อนเสมอให้เธอรู้หากสงสัยผมจะอธิบายจนเธอเข้าใจเลยทันที "เพราะเรายังไม่เคยเจอกันเลยครับ" ....
จนถึงตอนนี้เราได้ยินเเต่เสียงผ่านโทรศัพท์เท่านั้น ส่งรูปให้ดูกันใน Line เเละ VDO Call บ้างถ้าสัญญาณดีพอให้หายคิดถึงกันเท่านั้น .... ส่วนโทรศัพท์ยังคุยกันทุกวันเช่นเคยครับ
เเม้ช่วงที่ผมอยู่ สปป ลาว เราสองคนติดต่อกันทุกวัน เเต่ผมคุยเรื่องการจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจริงจังมากขึ้นๆเรื่อยๆ เธอยอมรับเเละเราคุยกัน ตกลงกัน วางเเผนกันจริงจังมากขึ้น
อ่านถึงตรงนี้ทุกท่านคิดว่าความรักของผมสวยงามเเละน่าจะลงเอยใช่ไหมครับ .... ผมก็คิดเช่นนั้นเสมอมา เราสองคนมีความสุขกันมากครับผมรู้สึกได้เธอก็เช่นกัน
เเล้วก็ถึงวันที่เราสองคนรอคอยก็มาถึง ผมมีแผนตั้งใจกลับเมืองไทยให้ตรงกับวันลอยกระทง ซึ่งวันนั้นผมต้องประชุมทีมงานตลอดทั้งวันให้เสร็จเพื่อจะได้มีเวลามากพอได้เจอกันเเละอยู่ด้วยกันให้มากที่สุด
ผมนัดเธอเวลา 19.00 น. ที่ท่าน้ำหน้าหมู่บ้านที่เธออยู่นั้นเเหละครับ (ผมจะได้เจอลูกๆของเธอด้วย) เเต่กว่าผมจะเดินทางไปถึงจริงก็ 21.30 น. วันนั้นรถติดมากครับ
ผมตื่นเต้นมากๆเพราะนี่คือการเจอกับเธอครั้งเเรก พอเจอกันผมดีใจมาก เธอน่ารักกว่าที่ผมเห็นในรูปซะอีกครับ เราคุยกันนิดหน่อย เพราะเธอให้ลูกลอยกระทงเเล้วจะได้เข้านอนเดี๋ยวจะดึกเกินไป
หลังจากเธอส่งลูกๆเสร็จเธอขับรถมารับผมไปทานอาหารที่ตลาดนัดเรียบทางด่วนรามอินทรา ผมมีความสุขมากเราคุยกันหลายๆเรื่อง ผมมองเธอตลอดเลยครับ (เธอน่ารักจริงๆ)
เวลาร่วงเลยไปจนเที่ยงคืนเธอมาส่งผมที่โรงเเรมใกล้ๆบ้านเธอ พร้อมกับส่งผ้าพันคอที่เธอทำกับมือให้ผม (เธอตั้งใจจะให้ผมก่อนที่ผมจะไปลาว) เเล้วเราก็เเยกกันที่นั้นครับ....
คืนนั้นผมนอนไม่หลับเลย คิดถึงเธอมากๆอยากโทรไปเเต่ก็จะรบกวนเธอเกินไปเพราะเธอต้องตื่นเช้าไปทำงานเเละส่งลูกๆของเธอ....สุดท้ายเป็นผมเองที่ตื่นเช้ามากกๆ (ผมตื่นมารอรถเมล์ตั้งเเต่ตี 3 เลย)
ผมต้องเดินทางกลับ สปป ลาว ในอีกสองวันข้างหน้า เช้านั้นประมาณ 8.30 น. ผมโทรหาเธอเราคุยกันเหมือนทุกๆครั้งที่ผมเคยโทรหาก่อนเธอจะทำงาน เราหัวเราะกันเหมือนที่เคยคุยกัน....
โดยไม่มีสัญญาณใดๆบอกให้ผมรู้เลยจริงๆครับว่านี่จะเป็นการคุยกันครั้งสุดท้ายของผมกับเธอ ผมโทรหาเธออีกครั้งตอนเย็นก่อนผมขึ้นรถ เเต่...เธอไม่รับสายผม !!!!
ผมโทรอีกครั้งเวลาเดิมคือ 21.00 น. เธอก็ไม่รับสาย ผม Line ไปเธออ่านเเต่ไม่ตอบอะไรกลับมาเลย ....
วันต่อมาผมโทรไปอีกเวลาเดิม 21.00 น. เธอก็ไม่รับสาย ผม Line ไปเธออ่านเเต่คราวนี้เธอตอบมาว่า "ไม่สบาย ปวดทั้งตัว"
วันต่อมาผมโทรไปอีกเวลาเดิม 21.00 น. เธอก็ไม่รับสาย ผม Line ไปเธออ่านเเต่ไม่ตอบอะไรมาอีกเลย ไม่เเม้เเต่จะบอกหรือพิมพ์อะไรกลับมาอีกเลย ....
จนถึงวันที่ผมพิมพ์นี้ ก็ 14 วันผ่านมาเเล้วที่เราไม่ได้คุยกันหรือติดต่อกันอีกเลย .... ผมเองก็ไม่ได้โทรไปหาเธออีกเลยจากวันนั้น
ผมทำได้แค่พิมพ์เรื่องราวที่ผมคิดว่าจะบอกให้เธอได้รู้ไว้ใน Line เท่านั้นเอง เธอจะอ่านหรือไม่ผมไม่สนใจ เพราะผมรักเธอมากกว่าจะโกรธหรือลืมเธอไปเลยจากชีวิต
หากเธอได้อ่านเรื่องราวนี้ ผมต้องการให้เธอรู้ว่ามีคนหนึ่งคนที่รักเธอมากอยู่ตรงนี้ ....
เวลาไม่สำคัญหรอกหากผมจะรักใคร ผมจะทำทุกอย่างให้เราได้อยู่ด้วยกันจริงๆ ....
ผมคิดถึงเธอเสมอ เธอน่ารักทุกเวลาทุกความทรงจำจนถึงนาทีนี้ก็ยังเป็นเช่นเดิม ....
Comment

บราวเซอร์ของคุณไม่รองรับ

กรุณาอัพเกรดหรือดาว์นโหลด

 
SAFARI

DOWNLOAD

 
CHROME

DOWNLOAD

 
FIREFOX

DOWNLOAD

INERNET
EXPLORER

DOWNLOAD